لنډې کیسې

سړی تر ما مخکې روان دی. له شا کټ مټ د اتل په شان ښکاري، پلنې اوږې، خرمایي څڼې، او هماغسې په ټینګو او لویو ګامونو تګ. زه بې اختیاره خپل ګامونه چټکوم. اتل خو نه شي کېدای… خو څوک دی…

څه موده وړاندې مې خپله لنډه کیسه «داغونه» زما ګران دوست ، هڅاند او پېژندل شوی لېکوال ته واستوله، چې د ورتساپ پرهفې ادبي مجلې کې ېې خپره کړي چې دی ېې دمدیریت چارې پر مخ وړي . له…

لاره ډېره اوږده وه. نږدې له كوره يې تر راكړل شوي ادرسه دوه – دوه نيم ساعته په چټك ترين كې واټن و. له دې مخې يوازې د كار او دندې په فكر كې وم؛ خو د دې لپاره چې لاره لنډه كړم؛ نو…

دې سهار له هغه پرونیو او بل پرونیو سهارونو څخه توپیر درلود. د اسمان مخه سپینو وریځو نیولې وه او داسې ښایسته ورښت و، چې مخامخ ونې، بوټي او مرغې یې وینځلې وې او هر څه ډېر ګلالي…

سیګل مرغه راته نژدې په ډیره کښیناست. لکه شمال چې ورپو کړي، د سینې سپینې بڼې یې ببرې شوې. ګردۍ ګردۍ بې بڼو سترګې یې راته بې ازاره وایسیدې. داسې احساس مې کاوه لکه په پردیسۍ کې…

رڼا له سقوط شپږنيمي مياشتې وروسته په لومړي ځل له مور سره ښار ته لاړه وه، دې ته ښار تر پخوا بيخي بدل ورښکاريدو، پخوا به له راستورانونو د سندرو غږونه اوريدل کیدل، خو اوس په لوړ…

نن سهار چې روغتون ته د معاینې لپاره روانه وم، په ښاري اورګاډي کې ګڼه ګوڼه ډېره وه. ستړې وم او خوشحاله شوم چې د یو سپین ږیري سړي څنګ کې څوکۍ تشه وه. سړی چې پڼډ بالاپوش يې په ځان و…

کیسه د کیسې له پایه شروع کوم. - ژوند دوام لري. دا خبره مې د پلار په جنازه کې د یوه خواخوږي د ډېرو خبرو په منځ کې واورېده. نورې خبرې مې یې هېرې دي، همدا یوه یې زما په زړه کې…

په لويه دروازه كې چې دا مهال ړنگه بنگه وه، دړې يې هم نه وې او درنې تنبې يې هم په ځمكه رغړېدلې وې، پښه ږدم. د پښې له اېښوولو سره سم مې كلونو وړاندې منظرو ته پام اوړي. هلته د لويې…

كله چې لويي اوسپنيزي دروازې ته ودرېدو ،ساتونكى وويل : ادرس مو سم نه دى ،دا وداني نه ده ،وگرځئ مخامخ دروازه كې داخل شې ،هلته به درته لارښوونه وكړي ․ دوه ميرمنې چې وروسته پوه شوم…