د یوافغان کېسه
۱۳۷ زره ډالر؛ د یوه واده تر شا پټه کیسه
بالاخره مې واده وکړ.
له جاغوري نه بېرته استرالیا ته راغلم، سهار وختي بیا د کار پر لور روان شوم؛ هماغه کار، هماغه ستړیا، هماغه د ژوند د ګټلو مبارزه.
خو په ذهن کې مې یوازې یوه پوښتنه ګرځېده:
ما ولې د خپل واده لپاره شاوخوا ۱۳۷ زره ډالر ولګول؟
زه ۲۵ کلن وم چې استرالیا ته راغلم. یوولس کاله کېږي دلته ژوند کوم. د ښه راتلونکي په هیله مې زده کړې وکړې، خو د ژوند د لګښتونو لپاره مې ساختماني او درانه کارونه هم وکړل.
کلونه تېر شول.
یوه ورځ مې زړه وغوښتل چې کورنۍ ولرم؛ داسې څوک چې د ورځې له اوږده کار وروسته مې د کور په دروازه کې انتظار وباسي. داسې څوک چې د ماښام ډوډۍ مې ورسره شریکه وي او د ژوند خوښۍ او ستړیاوې مې ورسره نیمې شي.
د کورنۍ په مشوره مې له جاغوري څخه واده وکړ.
دوه کاله کوژده، بیا واده، اخترونه، ډالۍ، جامې، سره زر، مېلمستیاوې، سفرونه او لسګونه نور لګښتونه…
کله چې مې حساب وکړ، ټول رقم نږدې ۱۳۷ زره استرالیایي ډالرو ته رسېده.
هلته مې زړه ودردېد.
نه ځکه چې واده مې کړی و.
نه ځکه چې مېرمن مې له جاغوري ده.
بلکې ځکه چې پوه شوم، د یوه انسان د کلونو زحمت او سپما څنګه د دود، رسم، سیالۍ او د خلکو د خبرو تر فشار لاندې په څو ورځو کې ختمېدای شي.
زه د ساده واده پلوی وم.
ما غوښتل که دومره پیسې مې لرلای، د خپل او خپلې مېرمنې د راتلونکي لپاره مې سپما کړې وای؛ کور مې اخیستی وای، کاروبار مې پیل کړی وای، یا مې په داسې ځای کې پانګونه کړې وای چې سبا یې ګټه زموږ د اولادونو ژوند اسانه کړي.
خو زموږ په ټولنه کې کله کله داسې حالت جوړ شوی چې که څوک لږ مصرف وکړي، خلک یې پوښتي:
«ولې دې دومره کم وکړل؟»
او که ډېر مصرف وکړي، بیا هم څوک نه پوښتي:
«ولې دې خپل راتلونکی خرڅ کړ؟»
همدا زموږ لویه ستونزه ده.
موږ کله کله د خلکو د یوې ورځې خبرو لپاره د خپل اولادونو د لسو کلونو راتلونکی قرباني کوو.
یو ځوان چې کلونه په پردیسۍ کې خوله تویوي، سهار له لمر مخکې کار ته وځي او ماښام ستړی کور ته راګرځي، باید د واده په ورځ د خپل ټول عمر سپما له لاسه ورکړي؟
یوه نجلۍ باید د واده له امله د خپل پلار کور پر پورونو ککړ وویني؟
یو پلار باید د خلکو د خبرو له وېرې داسې مصرف وکړي چې وروسته یې د اولاد د زده کړو، کور او راتلونکي لپاره څه پاتې نه شي؟
واده د ژوند پیل دی، د ژوند پای نه.
زه دا کیسه ځکه نه لیکم چې له چا ګیله وکړم.
زه خپله هم د همدې دود برخه شوم.
زه هم وتوانېدم چې «نه» ووایم، خو ونه مې ویل.
ځکه کله کله انسان له دودونو نه نه وېرېږي؛ د خلکو له خبرو وېرېږي.
او همدا د خلکو خبرې دي چې ډېر ځوانان د خپل ژوند له تر ټولو مهمو پرېکړو وروسته د کلونو لپاره له اقتصادي ستونزو سره مخ کوي.
موږ باید له ځانه وپوښتو:
ایا هغه دود چې د ځوان د راتلونکي ملا ماتوي، لا هم دود دی که بار؟
زما په نظر، د واده ښکلا په دې کې نه ده چې څو کسان راغلل، څو جامې واغوستل شوې او څومره پیسې ولګېدې.
ښکلا دا ده چې دوه انسانان یو بل ته د ژوند تر پایه د ملګرتیا ژمنه وکړي.
که یوه ورځ زموږ ټولنه دې ځای ته ورسېده چې د واده پر ځای د ناوې او زوم راتلونکی مهم وګڼي، ښايي هغه ورځ به مو یو ډېر ښکلی دود جوړ کړی وي:
ساده واده، ارام ژوند، او روښانه راتلونکی.
د یمن جګړه د بابالمندب تر دروازو؛ سعودي عربستان بیا د جګړې میدان ته ننوت
زموږ انګلیسي ویبپاڼه:
![]()
د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه
د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :
Support Dawat Media Center
If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320
