لنډې کیسې

یخ مې په مخ داسې رالګیږي لکه اغزي چې ورڅخوې. د مازدیګرني لمر پیکه وړانګې په پناه کېدو دي. لس دقيقې به کیږي چې جانباز کاکا یې روغتون ته وړی دی. د کرکټ لوبې ته ناست وم، لاندې د دوی…

حاجي ځونډي په خپله سره کړې اوږده ږیره کې ګوتې تېرې کړې، ته وا په سپږمو یې د نکریزو بوی ننوت؛ پوزه یې پورته کش کړه، بیا یې مخامخ ډنګر سړي ته، چې سر یې ځوړند نیولی و، وکتل: — معلم…

ما به فکر کاوه رښتیا یې هم مور ډېره یادېږي کله چې به ورسره مخ شوم سر به یې ځوړند و، یا به یې تر ډېره پر دېوالي ساعت سترګې خښې وې او یا به یې چې خبرې راسره کولې لنډې به وې د هو،…

نیمه شپه وه. د تاشکند هوا ملایمه لګېده. ښځې سا نیولې خپل بکس له ځانه سره د هوټل پر زینو پاس کشاوه. نا معلوم کس او ځاې ته یې ښکنځلې کولې: - پر پدر مو لعنت شه په دې زینو. ځوان سور…

داستاني ـ هنري ادبیات د ژوند داسې هېنداره ده، چې لوستوال پکې د لیکوال د انساني ژوند ګڼې تجربې ویني. په دغو انساني تجربو کې یوه تجربه هم په خپله د لیکوال د ادبي پنځونې مضمون جوړوي.…

سړی له کوره وتو، خو چې د توشک څنډه يې پورته کړه، جرابې يې نه وې، تکيه يې ایسته کړه، د بل توشک څنډې يې واړولې، خو جرابې یو ځای کې هم نه وې. ښځې ته يې وويل: ـ جرابې مې دلته لاندې…

ناشناس مې نه یوازې په دې خوښېږي، چې خوږ او زړۀ راښکوونکی غږ لري، په دې مې هم خوښ دی چې د پښتو شعر د کلاسیکو او مخکښو شاعرانو  لکه خوشحال خان خټک، رحمان بابا، عبدالحمید مومند او…

اجمل د اوولسوکلونو نازک زلمی و؛ د کور مشر زوی او د لسم ټولګي زده‌کوونکی. د هغه په سترګو کې د راتلونکې ښکلي خوبونه و. پلار یې د رکشا چلوونکی و؛ تند، سخت‌زړه او بې‌رحمه انسان، هغه به…

ملالۍ د پښو د ګوتو په سرونو د کړکۍ خواته تیره شوه. پرده یې لږ کش کړه، د راد کغا شوه، ژر یې شاته وکتل چې څوک ویښ شوي نه وي. لاسونه یې د کړکۍ پر چوکاټ تکیه کړل، مخ یې پر ایینه…

د ایوان اکا کیسه د (ګره مياچيلوګ) كلى د ټيټې غونډې شا ته ورك شو او داسې يوه پراخه شنه سيمه د (داويدوف) مخې ته وغوړېده، چې سترګې يې په ليدو ستړې كېدې. داويدوف په داسې حال…