لنډې کیسې

  د ۳۶ کاله مخکې لنډه کیسه پرديسي په ډيلې كې مې د استوگنې يوولسمه روځ وه چې د ( اپوگر) په لوى پارك كې له وزير سره مخاخ شوم. ښه په خوند روغبړ مو وكړ. كه څه هم چې ما په…

د هغه د ناروغۍ په هكله مې ډېرې خبرې اورېدلې وې. ډېر ځوان و او داسې ښكارېده چې دنګه ونه يې، د پرله پسې او ناڅاپي پيښو په لمبو كې سوزيدلى ده. دا ځوان ټپې يې لڼده موده مخكې له ګڼ…

د شپې درنه واوره ورېدلې وه. د طبيعت سهارنى ننداره ښكلې او په زړه پورې وه. د كال  لمرنۍ واورې ځمكې، كلاوو، لارو او ونو ته سپينې جامې وراغوستې وې. د كلي ډنګر ښوونكي په منډ كې تېر…

فراري   سره له دې چې زما عمر ان دوولسو كالو ته رسېدلى و؛ خو د خپلې مور له خوږې غېږې څخه نه ليرې كېدم. ښه مې په ياد دي هغه روځ ما د خپلې مور خوږې غېږې ته پناه وړې وه،  چې د اوښكو…

« عنوان داستان » « شاید آنچه می‌خواهی خیرت در آن نباشد » در زندگی همیشه کسانی هستند که وقتی به خواسته‌هایشان نمی‌رسند، آه می‌کشند و می‌گویند: «چرا دعا می‌کنم، چرا زحمت می‌کشم،…

په زړې کلا کې د ړنګو دیوالونو تر منځ د ولاړې روغې کوټې مخې ته په چورتره باندې ناست سړي له ځنګنو سر را پورته کړ ، د ماښام لمونځ قضا شوی وو. چوپتیا خوره وه، د کلا دروازه نیمکښه…

لمر پر لویدو و. دلمدې واورې زیږه بڅرکي دواټونو دڅراغونو پرشاوخوا چې نوي روښانه شوي وو په کراره کراره څرخیدل او دغه دواورو لانده بڅرکي دلارویانو پر کوټونو ، بالا پو ښونو ، خولیو او…

د کونړ زلزلې که له يوه لوري د هغه ځای د درو پر خلکو او کورونو قيامت راوست، نو له بل پلوه يې د ډېرو خواخوږو انسانانو پر زړونو هم، زلزلې راوستې. د سلګونو ماشومانو، نجونو او نورو…

‎ د لمر رڼا د کلي پر خټینو دیوالونو داسې خپره وه لکه د د ستړي ژوند ژوبلې کرښې چې ښکاره کړي. له بازاره کور ته راتلمه. په کوڅه کې مې ناڅاپه حسینه ولیده. ‎ماشوم یې په غېږ کې و، د هغې…

نری شمال لګيدۀ، د کور پۀ حويلۍ کې ولاړه وم شاوخوا د الله اکبر غږونه راتلل، پر سيمټي ديوال مې تکيه‌ وکړه، پاس آسمان ته مې وکتل،سپوږمۍ تر نيمايي ډېره توره اووښتې وه نن داسې عواضه…