افغانستان روی لبه‌ ای تیغ

ن . جلیل زاد

53
افغانستان روی لبه‌ ای تیغ٫
قربانی بمانیم یا سازنده‌ ای تاریخ شویم ؟
✍🏼 ۱۵ اگست ۲۰۲۶
آخرین فرصت بیداری: پیش از آنکه نسل دیگری قربانی شود.
زنگ خطر آخر ٫ افغانستان در آستانه‌ی فروپاشی نسل سوم.
وقتی تاریخ دوباره می‌ کوبد ٫ هشداری برای ملتی در خواب.
میان دو پرتگاه ٫ سرنوشتی که خودما باید بنویسیم.
آخرین زنگ خطر ٫ نسل سوم افغانستان در حال نابودی خاموش.
فاجعه ‌ای در راه است ٫ ملتی که تاریخ را نادیده می‌ گیرد، محو خواهد شد.
سکوت مساوی با مرگ ٫ افغانستان در آستانه‌ ای فروپاشی نهایی.
هشدار سرخ ٫ اگر بیدار نشویم، نسل بعدی چیزی برای نجات نخواهد داشت
پایان یک ملت یا آغاز دوباره؟
لحظه‌ی تصمیم فرارسیده است.
زنگ خطر تاریخ٫ افغانستان میان دو پرتگاه
تاریخی که تکرار می‌ شود ..
تاریخ افغانستان معاصر، روایتِ تکرارشونده‌ ای دایره ‌های سقوط و بازسازیِ ناقص است.
هر نسل، سقوط یک نظام را با این توهم پشت سر گذاشته که «این بار متفاوت خواهد بود»، اما ساختارهای زیرین جامعه٫ نهادهای ضعیف، وابستگی اقتصادی، شکاف‌ های قومی و انحصار دانش٫ دست‌ نخورده باقی مانده ‌اند. جامعه‌ شناسان تاریخی معتقدند که فروپاشی سیاسی هرگز رخدادی لحظه ‌ای نیست ٫ بلکه نتیجه‌ ای انباشت چند دهه فرسایش نهادی است که در یک روز آشکار می‌ شود.
آنچه در پانزدهم اگست ۲۰۲۱ رخ داد، تنها نقطه‌ای ظهور یک بحران بود، نه آغاز آن.
بخش اول ٫ منطق تاریخیِ سقوط‌ های پیاپی
جامعه‌ شناسان سیاسی، فروپاشی حکومت‌ ها را معمولاً به سه عامل هم‌ زمان نسبت می‌ دهند ٫ بحران مشروعیت درونی، وابستگی مفرط به حامیان بیرونی، و غیبت یک طبقه‌ ای میانی مستقل که بتواند در لحظه‌ای بحران، جامعه را از سقوط کامل نجات دهد.
افغانستان در نیم قرن اخیر، هر سه‌ ای این کاستی‌ ها را به شکلی فاجعه‌ بار تجربه کرده است.
نخبگانی که مشروعیت خود را نه از پایگاه مردمی، بلکه از حمایت خارجی می‌ گرفتند، طبیعتاً در نبود آن حمایت، فرو می‌ پاشیدند.
این الگو را می‌ توان نه‌ تنها در سقوط ۲۰۲۱، بلکه در فروپاشی‌ های پیشین٫ از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶٫ نیز مشاهده کرد.
تکرار این الگو نشان می‌ دهد که مشکل، فردی یا حزبی نیست ٫ مشکل، ساختاری و فرهنگی است.
بخش دوم ٫ اقتصاد سیاسیِ وابستگی و فقر دانش
هیچ نظامی که بودجه‌، امنیت و حتی مشروعیت آموزشی خود را از منابع بیرونی می‌ گیرد، نمی‌ تواند در برابر بحران‌ های داخلی مقاومت کند. اقتصاد افغانستان در دهه‌ های اخیر، اقتصادی «کمکی» بوده، نه «مولد».
این وابستگی ساختاری، نه‌ تنها زیرساخت‌ های اقتصادی را شکننده کرده، بلکه فرهنگ سیاسی جامعه را نیز به سمت انفعال سوق داده است.
مردمی که همواره منتظر تصمیم قدرت‌ های بزرگ بوده ‌اند، به تدریج باور کرده‌اند که سرنوشت‌ شان در دستان دیگران رقم می‌ خورد. این «فرهنگ انتظار» یکی از خطرناک‌ ترین میراث‌ های تاریخی است، زیرا اراده‌ ای جمعی برای تغییر را فلج می‌ کند.
هم‌ زمان، سیاست‌ های اخیر مبنی بر محرومیت زنان از آموزش و کار، ضربه‌ ای مضاعف بر پیکر اقتصادی و اجتماعی کشور وارد کرده است. مطالعات جامعه‌ شناسی توسعه نشان می‌ دهند که هیچ جامعه‌ ای بدون مشارکت کامل نیمی از جمعیتش، به توسعه‌ ای پایدار نخواهد رسید.
حذف زنان از عرصه ا‌ی عمومی، نه یک انتخاب ایدئولوژیک بی‌ هزینه، بلکه یک تصمیم خودویرانگر تاریخی است که پیامدهای آن نسل‌ ها ادامه خواهد داشت.
بخش سوم ٫ بحران هویت و گسل‌ های قومی
یکی از عمیق‌ ترین زخم‌ های تاریخی افغانستان، نبود یک روایت ملی مشترک است.
قدرت‌ های داخلی و بازیگران خارجی، هر دو به طرزی هوشمندانه از شکاف‌ های قومی و زبانی برای تحکیم موقعیت خود بهره برده‌ اند. جامعه‌ شناسان این پدیده را «سیاست تفرقه‌ ای ساختاری» می‌ نامند ٫ وضعیتی که در آن، تداوم قدرت گروه‌های حاکم، مستقیماً به تداوم بی‌ اعتمادی میان اقوام گره خورده است.
تا زمانی که هویت ملی افغانستانی بر پایه‌ ای شهروندی برابر٫ و نه تعلقات قومی یا مذهبی٫ بازتعریف نشود، هر تلاش برای اصلاح ساختاری، دوباره در دام همان گسل‌ های کهنه سقوط خواهد کرد.
بخش چهارم ٫نهادهای مدنی، حلقه‌ ای گمشده‌ی تاریخ
تجربه‌ ای جوامعی که از دیکتاتوری یا فروپاشی عبور کرده‌اند٫ از اروپای شرقی گرفته تا آمریکای لاتین٫ نشان می‌ دهد که گذار موفق، هرگز محصول یک رهبر منجی نبوده، بلکه نتیجه‌ ای انباشت آرام و مداوم نهادهای مدنی، شبکه‌ های محلی و سرمایه‌ ای اجتماعی بوده است. جامعه‌ ای که فاقد چنین نهادهایی است، در برابر هر بحران، دوباره به دنبال «قهرمان» می‌ گردد ٫ و این وابستگی به قهرمان‌پروری، خود یکی از علل بازتولید استبداد است.
افغانستان نیازمند شکل‌ گیری آرام اما پیوسته‌ ای شبکه‌ هایی از تشکل‌ های صنفی، اقتصادی و فرهنگی است که مستقل از دولت و مستقل از بیگانه، توان تصمیم‌گیری جمعی را تقویت کنند.
🟥بخش پنجم ٫ آموزش پنهان، سلاح خاموش نجات
در تاریخ ملت‌ های تحت سرکوب، آموزش همواره نخستین قربانی و در عین حال، نخستین خط مقاومت بوده است.
از مکتب‌ های زیرزمینی در اروپای اشغالی گرفته تا حلقه‌ های مطالعه‌ ای مخفی در دیکتاتوری‌ های آسیایی، تاریخ ثابت کرده که هیچ نظامی نتوانسته برای همیشه جلوی جریان دانش را بگیرد.
برای افغانستان امروز، گسترش آموزش خانگی، شبکه‌ های دیجیتال یادگیری و حفظ ارتباط نسل جوان با دانش روز، نه یک اقدام نمادین، بلکه یک ضرورت ستراتژیکی برای بقای فرهنگی ملت است.
جامعه‌ ای که دانش خود را حفظ کند، حتی در تاریک‌ ترین دوره‌ ها نیز توان بازسازی خواهد داشت.
بخش ششم ٫ هشدار تاریخی
اگر این هشدارها نادیده گرفته شوند، افغانستان در معرض خطر تکرار الگویی است که جامعه‌ شناسان آن را «دایره ا‌ی فروپاشی بدون یادگیری» می‌ نامند ٫ نظامی سقوط می‌ کند، نظام بعدی روی خرابه‌ های همان اشتباهات بنا می‌ شود، و نسل بعدی دوباره هزینه‌ ای همان کوتاهی‌ ها را می‌ پردازد. گسست‌ های قومی حل‌ نشده، وابستگی اقتصادی تداوم‌ یافته، و محرومیت نیمی از جمعیت از آموزش، سه شکافی هستند که اگر ترمیم نشوند، هر گذار سیاسی آینده را نیز به شکست خواهند کشاند.
▪️واپسین گپ
از قربانی تاریخ تا سازنده‌ ای تاریخ
تاریخ هیچ ملتی را به‌ خاطر رنجی که کشیده مورد قضاوت قرار نمی‌ دهد، بلکه بر اساس آنچه از دل آن رنج ساخته، داوری می‌ کند. افغانستان در نقطه ‌ای ایستاده که هر دو مسیرِ وابستگی به بیرون و تسلیم به تحجرِ درون، به بن‌ بست منتهی می‌ شوند.
تنها راه عبور، بازسازی آرام اما قاطعِ بنیه‌ ای فکری، اجتماعی و نهادی ملت است٫ مسیری که نه در یک شب، بلکه در یک نسل ساخته می‌ شود.
این هشدار، نه بیانیه‌ ای ناامیدی، بلکه فراخوانی برای بیداری است ٫ زمان آن رسیده که افغان‌ ها، به‌ جای انتظار برای رهاننده‌ ای از بیرون، خود، معماران آینده‌ ای خویش شوند.
https://af.dawatmedia24.com/?p=188559

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: 

د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه

د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :

Support Dawat Media Center

If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320

Comments are closed.