مينه په نفرت کې موندل کيږي

نفرت اکثره وخت د یوې تورې تیاره دایرې په توګه پېژندل کېږي، خو که په رنګین عینکو ورته وګورو، نفرت پخپله یو ډېر ځواکمن، ژور او د حیرانتیا وړ رنګارنګ احساس دی. دا هغه رنګ نه دی چې د غره په سر د پسرلي ګلان غوړوي، بلکې دا د اور د سرو او زیړو لمبو هغه طوفاني رنګ دی چې د زړه په ژورو کې د یو غلي غره (آتش فشان) په څېر جوش وهي.
​که نفرت ته د یو بېل رنګین انځور په توګه وګورو، نو داسې ځانګړتیاوې لري:
​د سور رنګ تر ټولو تېزه لمبه: نفرت له سړېدو نه، بلکې له ډېرې جذبې او تودوخې نه پیدا کېږي. دا هغه سور رنګ دی چې له درد، ماتې او کله ناکله له ډېرې زیاتې ژورې مینې څخه سرچینه اخلي.
​د ارغواني او تورو وريځو نڅا: لکه څنګه چې د باران تر ټولو سخت طوفان د اسمان تورو او بې رحمه وريځو ته اړتیا لري، نفرت هم په انسان کې یو داسې طوفاني ځواک راپیدا کوي چې د بې غورۍ او بې احساسۍ دښتې له منځه وړي.
​یو سپین لیدلوری (کره توب): په نفرت کې مصلحت نه وي، دا د تورو او سپینو ترمنځ یو روښانه حد دی. کله چې انسان له یو ناورین، ظلم یا بې انصافۍ څخه نفرت کوي، همدا نفرت د عدالت د رنګینې غوښتنې لومړی ګام ګرځي.
​که مینه د رڼا نرمه وړانګه وي، نو نفرت د هغې تورې هیندارې په څېر دی چې موږ ته د ژوند د تریخ حقیقتونو هنداره مخې ته ږدي. د دې لپاره چې موږ د رڼا په ارزښت پوه شو، باید د تیارې په رنګونو هم خبر اوسو.
​خو د نفرت تر ټولو ځانګړی رنګ هغه وخت راڅرګندېږي کله چې دا احساس “بدلون” ته لاره پرانیزي. کله چې د نفرت توره او تېزه لمبه سړه شي، هغه په داسې یو پاخه سوله ییز شین رنګ بدليږي چې انسان ته د بښنې او زغم حقیقي خوند وربښي. له نفرت پرته، موږ د مینې په اصلي ارزښت او د هغې په نازکو رنګونو کله هم سم پوهېدلی نه شو.
پای
۱۴۰۵/۳/۲۰ ھ ش