غزل
کچه كوټه وه د شېخ ښار كې يى پخه واخېسته
د تعويزونو كاروبار كې يې بنګله واخېسته
دا يى نشې زما د قام پۀ بچو خرڅې كړلې
ځكه يى سل جریبه زمكه شپه پۀ شپه واخېسته
دغه سړى بۀ پۀ سرو سترګو صبا ګوره ژاړي
دې كوم سړي چې خپل بچي ته تماچه…
Recover your password.
A password will be e-mailed to you.