اسلام در خطر نیست؛ خطر، کسانی هستند که اسلام را گروگان گرفته‌اند

آنچه باید یک مسلمان بداند !

اسلام در خطر نیست؛ خطر، کسانی هستند که اسلام را گروگان گرفته‌اند!
وهر صدای منتقد را با اتهام کفر سرکوب می کند واز عوام برای لینچ کردن منتقدان استفاده می کند .
امروز یکی از بزرگ‌ترین دروغ‌هایی که در فضای برخی مسلمانان، بالخصوص در افغانستان، تکرار می‌شود این است که :
[ اسلام در خطر است] .
این شعار فرسوده و کاذب، بیش از یک قرن است که ابزاری برای فتنه‌انگیزی، خشونت، قتل و کسب قدرت سیاسی شده است.
هر کس با این جریان همراه نشود، فورا با برچسب [ ضد اسلام ] مواجه می‌گردد.
اما حقیقت چیست؟
اسلام دین خداست. اگر ما آن را به درستی اجرا نمی‌کنیم، این ضعف ماست، نه ضعف اسلام. اسلام نیازی به دفاع با فحش، تکفیر و شمشیر ندارد. اسلام آوردن، جهاد و تبلیغ دین، منت گذاشتن بر خدا و بندگانش نیست. اسلام دین عمل، عدالت، رحمت و آگاهی است.
وطن عزیز ما در تاریخ معاصر، هرگز به اندازه امروز در چنگال چنین فریب و خشونتی گرفتار نشده بود. چپ‌ها، مجاهدین، طالبان و گروه‌های قومی, زبانی، همه بر این مردم و این سرزمین جفا کردند.
اما خطرناک‌ترینِ همه، همان دین‌مامد ها، شمس‌الاسلام ها، گل‌اسلام ها و خلیفه‌های دروغین‌اند که زیر سایه منبر، جهل مدرن را با لباس دین به مردم عرضه می‌کنند.
تاریخ به ما نشان داد که قاتل با لحن قربانی سخن می‌گوید و ظالم، خود را مظلوم جلوه می‌دهد. این گروه‌ها در پنج دهه خونریزی، حتی یک بار به صلح واقعی تمایل نشان ندادند، چون صلح با طبیعت قدرت‌طلب و خشونت‌پرست‌شان بیگانه است. آن‌ها شر محض‌اند؛ شری که هیچ خیر و برکتی به همراه ندارد.
این دیکتاتورهای مذهبی از سایه خود می‌ترسند، زیرا مشروعیت مردمی ندارند. تنها سلاح‌شان دشنام، فحش، تحقیر و توهین است. اگر ورق‌های تاریخ را ورق بزنیم، این رهبران ساخته‌شده در لاهور پندی پاکستان بی‌رحم‌ترین قاتلان قوم و تبار خود بوده‌اند. آن‌ها قوم‌شان را علیه اقوام دیگر و حتی برادران درون‌قومی‌شان به کار گرفته‌اند و امروز نیز ماموریت‌شان این است که با فحاشی به دانشمندان، متخصصان و اندیشمندان، حس وطن‌دوستی و آگاهی مردم را خاموش کنند.
تجاران دین، افراد ضعیف‌النفس را برای ایجاد تفرقه و فحاشی اجیر کرده‌اند تا خود در عیش و نوش و چهار همسری غرق باشند. اگر این مکتب است، پس فاجعه حال و روز کودکان وطن را ببینیم.
حاکمی که به جای تدبیر و مشورت، بر تکبر، توهین و تحقیر تکیه کند، سرانجامی جز زوال و رسوایی نخواهد داشت.
کسانی که اسلام را به گروگان منافع خود گرفته‌اند
کسانی که خود را تنها نماینده اسلام می‌دانند، این دین آسمانی را به ابزار منافع شخصی، قومی، سیاسی و مادی خود تبدیل کرده‌اند. شعار اسلام در خطر است, دیگر خریداری ندارد. خطر واقعی برای اسلام، تفسیرهای جاهلانه، متعصبانه و سودجویانه از آن است.
منبر، که باید جایگاه حکمت، آگاهی و اصلاح باشد، به صحنه جمود فکری، فتواهای تفرقه‌افکن و تبلیغ خشونت تبدیل شده است. شعار جایگزین عمل، تفرقه جایگزین وحدت، و تعصب جایگزین انسانیت شده است.
اسلام زمانی در خطر است که ملاها با زور و قمچین و تحقیر بر جسم مردم حکومت کنند، نه بر دل‌ها و عقل‌ها. بزرگ‌ترین تهدید برای اسلام، همان کسانی‌اند که ادعای پاسداری از آن را دارند، اما رفتارشان کاملا بر خلاف روح رحمانی و عدالتی اسلام است.
علامه اقبال رحمه‌الله فرمود:
ملا کی اگر سنجیں تو ہے فتنہ‌گری بھی،
اسلام ہے کیا؟ حلقهٔ ذکر و فقیری!
ای مدعیان انحصار دین! شما مردم را به خدا دعوت نمی‌کنید، به خودتان دعوت می‌کنید. شما از اسلام بازاری ساخته‌اید؛ با فتوا تکفیر می‌کنید، از منبر نفرت می‌پراکنید و زیر نام جهاد، فتنه می‌کارید.
صد سال است فریاد می‌زنید اسلام در خطر است، اما مردم بیدار شده‌اند و می‌پرسند: واقعا اسلام در خطر است یا قدرت، ثروت و تجارت شما؟
شما به نام اسلام قصرها ساخته‌اید، ثروت‌ها اندوخته‌اید و جهل و ذلت را به نام شریعت به مردم تحمیل کرده‌اید. به‌خاطر خدا این ملت را رها کنید! مسجد را تخت قدرت نکنید و منبر را جای فتنه و دشنام نسازید.
اگر از خدا می‌ترسید، توبه کنید و با این ملت و با دین صادق باشید. وگرنه، رسوایی الهی نزدیک است.
هموطنان با عزت وسربلند وطنم !
اینجانب قاضی لودین به عنوان شاگردی کوچک در عرصه علوم دینی، هرگز در موقعیتی نیستم که بخواهم از شخصیت برجسته وطنم، جناب علامه عبدالباری جهانی صاحب دفاع کنم. اما به عنوان یک داعی اسلام، خطاب به کسانی که در مدارس خاص پنجاب تربیت شده و از روح رحمت و حکمت اسلام دور مانده‌اند می‌گویم:
شما سخت در اشتباه هستید. شما قرآن را کنار گذاشته‌اید و دین را تابع هوس خود ساخته‌اید. خداوند متعال فرمود:
وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا
ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ
شما همه این آیات را فراموش کرده‌اید.

جناب محترم فضیلت‌مآب علامه جهانی صاحب!
حاج‌آقا صادق هدایت گفته‌اند:
کسی که نخواهد بیدار شود و خود را از یوغ خرافات نجات دهد، کاری با او نمی‌توان کرد.
هر طور که می‌توانید، نگذارید مردم فهم و شعورشان زیاد شود. به آن‌ها بگویید هر چه هست، همین است که ما به شما می‌گوییم و هر چیزی خارج از گفته‌های ما، کفر است و باطل.
هیچ‌گاه نگذارید قمه و زنجیر و علم و کتل از دست مردم بیفتد.
اگر روزی برسد که مردم این‌ها را روی زمین بگذارند و کتاب به دست بگیرند، آن روز باید این عیش و عشرت مدام را رها کنیم و برویم.
اگر توانستی این‌گونه مردم را حفظ کنی، هزاران سال بر آن‌ها سوار خواهیم بود و از خرشان ثروتمند و محترم زندگی خواهیم کرد.
و اگر در هر هزار نفر، یکی مثل این شاعر چرندباف پیدا شد، نترس و فوری اتهام کفر به او بزن. آن‌گاه می‌بینی همان مردمی که خودت تربیت کرده‌ای، چگونه بر سرش می‌ریزند و تکه‌تکه‌اش می‌کنند.

ملا لنگ روزگاری امان‌الله خان را تکفیر کرد، وحالا که ملا لنگ نیست اما آن اندیشه‌ی کهنه، با همه‌ی پوسیدگی‌اش، هنوز زنده است. فرزندانِ ناخلفِ آن ملا، هنوز هم بنام دین، بنام خدا، دهان به تکفیر باز می‌کنند؛ گویی میراث‌شان نفرین است، نه نور.
از محضر گرامی جناب علامه عبدالباری جهانی صاحب، این عالم ربانی، محقق، ادیب و شاعر فرزانه، که شصت سال از عمر پربرکت خویش را وقف دعوت، آگاهی‌بخشی مردم، تحقیقات علمی، سرودن اشعار حکیمانه و تألیف و چاپ بیش از چهل کتاب ارزشمند نموده‌اند، نهایت سپاس و احترام را دارم.
ایشان الگویی والا از عالم دینی‌اند که اسلام را نه وسیله قدرت و ثروت، بلکه راه رحمت، عدالت، حکمت و انسانیت می‌دانند. عمر پربارشان، مشعلی فروزان است در برابر جاهلیت معاصر.
خداوند سایه این عالم جلیل را بر سر این ملت مستدام بدارد و توفیق ادامه راه پربرکت‌شان را عنایت فرماید.
والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: