ندای قلب یک وطن زخمی
بخشی کوچکی از یک نوشتۀ طولانی من
محمد طارق بزګر
ای فرزندان پراکنده و دورافتادۀ سرزمینم!
از اختلافات و کشمکشهای میان شما خستهام، اما هنوز به محبت و همبستگیتان ایمان دارم. دود جنگها آسمانم را تیره ساخته و درد جدایی قلبم را زخمی کرده است؛ با این همه، همچنان چشمانتظار روزی هستم که روشنایی دانش شما، تاریکی نفرت و نادانی را از میان بردارد.
اشکهایتان را دیدهام، رنج غربت و آوارگیتان را احساس کردهام و بار سنگین جنگها را بر سینه کشیدهام. با وجود همۀ این دردها، هنوز امیدوارم روزی در فضای برادری، صلح و همزیستی دوباره گرد هم آیید.
از شما نمیخواهم که پیروزیهای خود را بر شکست یکدیگر بنا کنید؛ بلکه آرزو دارم خانههای ویران خویش را آباد سازید، اعتمادهای شکسته را از نو پیوند دهید و بهجای کینه و دشمنی، بنیادهای بردباری و همکاری را استوار کنید. وطن با شعار آباد نمیشود؛ آبادانی آن به دانش، عدالت، خدمت صادقانه و مسئولیتپذیری مشترک نیاز دارد.
کوههای من دود جنگهای بسیاری را به چشم دیدهاند؛ اکنون بگذارید روشنایی سپیدۀ صلح بر فراز آنها گسترده شود. دشتهایم گواه داستانهای خونین بیشماری بودهاند؛ زمان آن فرارسیده است که بر پهنۀ آنها روایتهای تازهای از گندم، گل و زندگی نوشته شود.
کودکانم از جنگ و هراس خستهاند؛ کتاب به دستهایشان بدهید تا بهجای تفنگ، با قلم بزرگ شوند. دهقانانم از خشکسالی و تنگدستی رنج میبرند؛ راههای آب و آبادانی را به رویشان بگشایید. جوانانم به فرصتهای کار و پیشرفت نیاز دارند؛ زمینهای فراهم سازید تا استعدادهایشان شکوفا شود.
و دخترانم را که هنوز پشت دروازههای بستۀ مکتبها در انتظار آموزش نشستهاند، فراموش نکنید. برای حق تعلیم و کرامت انسانی آنان صدا بلند کنید؛ زیرا آیندۀ یک سرزمین زمانی روشن خواهد بود که دختران و پسران آن، هر دو، از فرصتهای دانشاندوزی و پیشرفت برخوردار باشند.
ای فرزندان دور و نزدیک من!
اگر شرایط زندگی به همۀ شما فرصت بازگشت به آغوشم را نمیدهد، دستکم دلها، اندیشهها، دانش و تجربههای خویش را برای آبادانی وطن مشترکتان به هم پیوند دهید. خدمت به وطن تنها در زیستن در خاک آن خلاصه نمیشود؛ هر انسانی میتواند از هر گوشۀ جهان در ساختن آیندۀ بهتر سرزمین خویش سهم بگیرد.
زیرا وطن تنها نامی برای کوهها، رودخانهها و مرزها نیست؛ وطن خانۀ خاطرهها، دردها، ارزشها و امیدهای مشترکی است که سرنوشت انسانهایش را به یکدیگر پیوند میدهد.
من افغانستان هستم!
من حافظۀ قربانیهای دیروز شما، خانۀ دردهای امروزتان و امانتدار امیدهای فردای شما هستم.
در گذر تاریخ، فاتحان بسیاری را دیدهام؛ آمدند، فرمان راندند و رفتند، اما رنجهای مردمم همچنان بر جای ماند. اکنون دیگر چشمانتظار فاتحان تازه نیستم؛ من انسانهایی را میخواهم که مکتب بسازند، زمینها را سرسبز کنند، عدالت را استوار سازند و حرمت و کرامت انسان را پاس بدارند.
بزرگترین آرزویم این است که نسلهای آیندۀ من اسیر تاریخ دردناک جنگها، مهاجرتها و نفاق نمانند؛ بلکه با آموختن از گذشته، آیندهای سرشار از صلح، همبستگی، دانش و رفاه بسازند.
زیرا عظمت راستین یک وطن، نه در شمار فاتحان آن، بلکه در عزت، دانش، همبستگی و آسایش مردمانش نهفته است.
![]()
Donate Here
د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه
د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :
Support Dawat Media Center
If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320