ښځه، حق، اسلام او د افغانستان راتلونکی
د افغان ښځو او نجونو د تعلیم، کار او انساني کرامت غږ؛ د تاریخ له حافظې، د اسلام له عدالت، د افغانیت له اصالت او د بشریت له وجدان څخه راټوکېدلې غوښتنه.
لیکوال: محمد طارق بزګر
د یوه ملت راتلونکی کله ناکله د یوه ښوونځي تر تړلې دروازې شاته پاتې کېږي. هلته یوه نجلۍ ولاړه وي؛ په لاس کې کتاب او په زړه کې داسې پوښتنې چې ځوابونه یې له ټولګي هاخوا، د ژوند له مانا سره تړاو لري: زه څوک یم؟ څه زده کولای شم؟ په دې وطن کې زما ونډه څه ده؟
ښوونځی هغې ته د لوست تر څنګ د ځان او نړۍ د پېژندلو فرصت ورکوي. پوهه یې د فکر لمن پراخوي، کار یې پر خپلو وړتیاوو باور پیاوړی کوي، او په ټولنیز ژوند کې ګډون ورته د تړاو احساس وربښي. له دغو فرصتونو بېبرخې کېدل د ژوند هغه لارې تنګوي چې انسان پرې خپل استعداد غوړوي او خپل برخلیک ته بڼه ورکوي.
د افغان ښځو او نجونو د زدهکړې او کار بحث له همدې ځایه د ټول ملت له راتلونکي سره نښلي. دا موضوع د کورنۍ له هوساینې، د هېواد له اقتصادي ودې، د روغتیايي خدمتونو له پراختیا او د ټولنیز عدالت له ټینګښت سره ژورې اړیکې لري. خو تر دې ټولو وړاندې، د یوه انسان د ارزښت پوښتنه ده: ایا موږ ښځه د خپل فکر، ارادې او وړتیا څښتنه ګڼو، او که د هغې ژوند د نورو له خوا په ټاکل شویو پولو کې راټولوو؟
د سرچینو او تعبیرونو پېژندنه
د ښځو د حقونو په اړه سالم بحث د مفاهیمو روښانتیا غواړي. قرآن او سنت، فقهي اجتهاد، ټولنیز دود او حکومتي تګلاره خپل بېل ځایونه، سرچینې او د ارزونې معیارونه لري. د دوی اړیکې باید وپېژندل شي، خو توپیرونه یې هم باید خوندي پاتې شي.
فقه د شرعي سرچینو د پوهېدو او له هغو څخه د احکامو د راایستلو علمي هڅه ده. په دې بهیر کې د عالمانو پوهه، د استدلال لارې او د زمانې شرایط اغېز لري. دود بیا د یوې ټولنې د اوږدې تجربې زېږنده دی؛ ځینې برخې یې د ګډ ژوند ملاتړې وي او ځینې نورې یې بیاکتنې ته اړتیا لري. حکومتي پرېکړې هم د خپلو موخو، پایلو او دلایلو له مخې ارزول کېږي.
کله چې دا پولې ورکې شي، د یوه تاریخي دود یا سیاسي انتخاب نقد د دین له نقد سره ګډېږي او د علمي خبرو لاره تنګېږي. د دین درناوی د دې غوښتنه هم کوي چې د انسان هر تعبیر د قطعي حکم په توګه وړاندې نه شي.
په همدې ډول، د یوه حق ارزښت باید د هغه د نوم یا جغرافیایي سرچینې پر ځای، د دلیل او انساني پایلو له مخې وسنجول شي. د ښځې د زدهکړې غوښتنه د یوې نجلۍ په ژوند کې خپله مانا لري؛ هغه غواړي ولولي، وپوهېږي او د خپل ژوند په چارو کې په پوهه پرېکړه وکړي.
د تاریخ تجربه او د اصلاح ستونزمن سفر
په افغانستان کې د ښځو د زدهکړې تاریخ له پرمختګ، مقاومت، جګړو او سیاسي بدلونونو سره اوبدل شوی دی. د غازي امان الله خان (رح) په دوره کې د نجونو ښوونه د دولت د اصلاحاتي هڅو یوه برخه وګرځېده. ښوونیز بنسټونه جوړ شول او د ښځو د زدهکړې لپاره نوې لارې پرانیستل شوې.
د هغې دورې تجربه د اصلاحاتو د پلي کولو په اړه هم پوښتنې راولاړوي. قانوني بدلون د دوام لپاره ښوونکو، بنسټونو، ټولنیز باور او روښانه خبرو ته اړتیا لري. البته د مقاومت شتون پخپله د یوه حق د ځنډولو دلیل نه شي کېدای؛ بلکې د اصلاح د لارې د لا سنجولو اړتیا څرګندوي.
په ورپسې لسیزو کې د ښځو ښوونه او کار د واکمنیو او جګړو له اوښتونونو سره پراخ او محدود شول. د طالبانو د لومړۍ واکمنۍ بندیزونو د ښځو پر ژوند ژور اغېز وکړ. له ۲۰۰۱ تر ۲۰۲۱ کال پورې بیا په ښوونځیو، پوهنتونونو، روغتونونو، رسنیو او دولتي ادارو کې د ښځو ونډه پراخه شوه.
دغه شل کلن پړاو خپلې نیمګړتیاوې هم لرلې. ناامني، فساد، د ښار او کلي ترمنځ واټن او پر بهرنیو مرستو تکیې د پرمختګ لمن محدوده کړې وه. د هغې تجربې منصفانه ارزونه غواړي چې لاسته راوړنې او کمزورۍ دواړه ووینو.
له ۲۰۲۱ وروسته لګېدلو بندیزونو د ګڼو ښځو او نجونو د زدهکړې او مسلکي ژوند لارې وتړلې. د داسې پرېکړو اغېز له اوسني نسله اوړي؛ یوه نجلۍ چې زدهکړه یې نیمګړې پاتې شي، د هغې د ژوند ترڅنګ د راتلونکو ښوونځیو، روغتونونو او کورنیو امکانات هم اغېزمنېږي. تعلیمي تګلاره د راتلونکو نسلونو په جوړښت کې ونډه لري.
په اسلامي لید کې علم او د ښځې انساني مقام
په اسلامي فکر کې پوهه د انسان له پېژندنې، اخلاقي ودې او مسؤولیت سره تړلې ده. قرآن کریم پوښتي:
«هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ»
ژباړه: ایا هغه کسان چې پوهېږي او هغه چې نه پوهېږي، سره برابر دي؟
(الزمر: ۹)
او رسول الله ﷺ ته لارښوونه کوي:
«وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا»
ژباړه: او ووایه: اې زما ربه، زما پوهه زیاته کړه.
(طه: ۱۱۴)
دا لارښوونې د علم ارزښت څرګندوي. د ښځو د زدهکړې په بحث کې باید دغه عمومي ارزښت د نبوي سنت او د اسلامي تاریخ له تجربې سره یوځای ولوستل شي.
په صحیح البخاري (کتاب العلم) کې روایت شوی چې ښځو رسول الله ﷺ ته شکایت وکړ چې نارینه ستاسو له مجلسونو څخه زیاته ګټه پورته کوي؛ نو زموږ لپاره هم یوه ورځ وټاکئ. رسول الله ﷺ د هغوی غوښتنه ومنله، ورته یې ځانګړې ورځ وټاکله، ورغی او هغوی ته یې لازمې لارښوونې وکړې. دا روایت د ښځو د علم غوښتنې او هغې ته د نبوي پاملرنې څرګند مثال دی. له دې پېښې د معاصر ښوونیز نظام ټول جزئیات نه راایستل کېږي، خو د ښځو د زدهکړې د ارزښت په پېژندلو کې مهم ځای لري.
د حضرت عایشې رضي الله عنها علمي مرجعیت او د اسلامي تاریخ د ښځینه محدثینو او عالمانو ونډه هم ښيي چې د ښځې علمي حضور زموږ له دیني میراث سره تړاو لري.
قرآن کریم د مؤمنو نارینهوو او ښځو د اړیکې په اړه فرمایي:
«وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ»
ژباړه: مؤمن نارینه او مؤمنې ښځې د یو بل ملاتړي دي.
(التوبة: ۷۱)
د دې آیت په رڼا کې ښځه د اخلاقي مسؤولیت او ټولنیزې نېکۍ په ډګر کې ونډه لري. دغه ونډه پوهه، د حالاتو درک او د پرېکړې وړتیا غواړي.
د ښځې ارزښت باید یوازې د هغې په ګټورتیا کې هم راټول نه شي. هغه د ښوونکې، ډاکټرې یا مور په توګه د درناوي وړ ده؛ خو تر هرې دندې وړاندې یو انسان دی. د هغې د پوهېدو غوښتنه په خپل ذات کې د درناوي وړ ده.
د علم پراخ مفهوم او ټولنیزه اړتیا
د علم لمن د انسان د ژوند له اړتیاوو سره پراخېږي. دیني زدهکړه، طب، ریاضي، ژبه، تاریخ، کرنه او نور ګټور علوم هر یو د فرد او ټولنې په وده کې خپل ځای لري.
ښځینه ډاکټره د ناروغې درملنه کوي، قابله د مور او ماشوم د ژوند په نازکو شېبو کې مرسته رسوي، او ښوونکې د ماشوم ذهن د پوښتنې او پوهېدو پر لور بیایي. د دغو مسلکونو دوام د نجونو له زدهکړې سره تړلی دی. په هغو ټولنو کې چې ښځینه روغتیايي کارکوونکو ته ځانګړې اړتیا شته، د هغوی د روزنې محدودول یوه ژوره عملي تشه رامنځته کوي.
خو د ښځو د زدهکړې حق یوازې په څو مسلکونو پورې تړل هم د هغوی د وړتیاوو لمن تنګوي. انسانان بېلابېل استعدادونه لري. یوه نجلۍ ښایي په طب کې وړتیا ولري، بله په ادب، بله په کرنه یا ټکنالوژۍ کې. ښوونیز نظام هغه مهال خپل رسالت ښه ترسره کوي چې د دغو وړتیاوو د پېژندلو او غوړېدو زمینه برابره کړي.
حنفي فقه، کار او د مسؤولیتونو توازن
د حنفي فقهې په اړه هره ټولیزه ادعا د متونو، شرایطو او فقهي اختلافونو دقیقې څېړنې ته اړتیا لري. د ښځې د کار بحث د کسب له ډول، شرعي حدودو، د کورنۍ له متقابلو حقونو، خوندیتوب او ټولنیزې اړتیا سره تړاو لري. دغه پېچلی بحث په یوه لنډ او مطلق حکم کې نه ځایېږي.
علمي احتیاط دا غواړي چې د یوې ځانګړې مسئلې حکم پر ټولو مسلکونو او حالاتو ونه غځول شي. همدارنګه، د یوه فقهي نظر د بیان پر مهال باید د هغه دلیل، چاپېریال او د تطبیق حدود روښانه وي.
دلته د اجتهادي څېړنې لپاره یوه مهمه پوښتنه شته: د کورنۍ حقونه، مسلکي اړتیاوې او د ښځې خپل حقوق څنګه داسې تنظیمېدای شي چې د یوه حق ساتنه د بل د له منځه تلو لامل نه شي؟
د دې پوښتنې ځواب د کورنۍ د چارو منصفانه وېش، خوندي تګ راتګ، مناسب کاري چاپېریال او د ماشوم پالنې اسانتیاوې هم غواړي. د ګډ ژوند مسؤولیتونه د مېړه او مېرمنې ترمنځ په تفاهم ښه تنظیمېږي.
اسلامي فقه د ښځې خپلواک مالي شخصیت په رسمیت پېژني. د هغې مال، مهر، میراث او مشروع عاید د هغې له ملکیت سره تړاو لري. قرآن کریم فرمایي:
«لِلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ»
ژباړه: نارینهوو ته د خپلې ګټې برخه ده او ښځو ته د خپلې ګټې برخه.
(النساء: ۳۲)
د ښځې د اقتصادي ژوند په بحث کې دغه مالي خپلواکي بنسټیز اهمیت لري. پر خپلو شتمنیو واک او مشروع کسب ته لاسرسی د هغې د عزت او د کورنۍ د هوساینې په پیاوړتیا کې ونډه لرلای شي.
عدالت، برابري او د توپیر حدود
عدالت د انسانانو د بېلابېلو شرایطو، حالتونو او اړتیاوو دقیق درک او عادلانه ارزونه غواړي. د امیندوارۍ، زېږون او ماشوم پالنې لپاره ځانګړې اسانتیاوې د برابر ګډون زمینه پیاوړې کوي. په داسې مواردو کې د اړتیاوو توپیر ته پاملرنه د انصاف غوښتنه ده.
خو هر توپیر د توجیه وړ نه دی. د یوې محدودوونکې پرېکړې د ارزونې لپاره باید وپوښتل شي: دلیل یې څه دی؟ کومه اړتیا پوره کوي؟ اغېز یې څومره پراخ دی؟ ایا د لږ محدودیت له لارې هم موخه ترلاسه کېدای شي؟ او د اغېزمنو کسانو نظر پکې څومره اورېدل شوی؟
دا پوښتنې عدالت له یوه ښکلي لفظ څخه د ارزونې په معیار بدلوي. د انسان کرامت هغه مهال عملي مانا مومي چې د هغه د ژوند په اړه پرېکړې دلیل، حساب ورکونې او د خپل غږ د څرګندولو فرصت ولري.
حقوقي ژمنې او د حقونو عملي مانا
د افغانستان حقوقي تجربه هم د دې بحث یوه برخه ده. د ۲۰۰۴ کال اساسي قانون په ۲۲مه ماده کې د قانون پر وړاندې د ښځو او نارینهوو برابري بیان کړې وه. په نړیوالو بشري حقونو اسنادو کې هم زدهکړه، کار او له تبعیض څخه خوندیتوب مهم ځای لري.
د مدني او سیاسي حقونو نړیوال میثاق، د اقتصادي، ټولنیزو او فرهنګي حقونو نړیوال میثاق، د ماشوم د حقونو کنوانسیون او د ښځو پر وړاندې د تبعیض د له منځه وړلو کنوانسیون د اصلي لیکنې د حقوقي بحث بنسټونه دي.
د دغو اسنادو د تطبیق او تفسیر حقوقي جزئیات خپل تخصصي بحث غواړي. خو د حقونو عملي مانا د خلکو په ورځني ژوند کې لیدل کېږي: ماشوم ښوونځي ته رسېږي که نه؛ ناروغه درملنې ته لاسرسی لري که نه؛ او یوه ښځه کولای شي له خپلې پوهې او وړتیا څخه د عزتمن ژوند لپاره ګټه واخلي که نه.
د محرومیت اوږدمهاله بیه
د یوه سیاست ټول لګښتونه په بودیجه کې نه څرګندېږي. ځینې یې د یوه روغتون د کارکوونکو په کمښت، ځینې د یوې کورنۍ په پورونو، او ځینې د یوې ځوانې نجلۍ په مړاوې شوې هیلې کې راڅرګندېږي.
د زدهکړو بهیر ځنډېدل او پرې کېدل د مسلکي او وړ کادرونو د روزنې لړۍ کمزورې کوي. د ښځو د کار محدودېدل د کورنیو د عاید سرچینې تنګوي او د ټولنې د تولید او خدمت ظرفیت راکموي. د پوهې کمښت بیا د روغتیا، ماشوم روزنې او ورځنیو پرېکړو پر کیفیت اغېز لرلای شي.
محرومیت رواني او اخلاقي اړخ هم لري. کله چې یوه نجلۍ کلونه هڅه وکړي، خو د خپلې راتلونکې لاره تړلې وویني، له ټولنې سره یې باور زیانمنېږي. د استعداد او فرصت ترمنځ اوږد واټن د بېوسۍ احساس زېږوي.
تر دې ژوره ستونزه هغه وخت رامنځته کېږي چې محدودیت د ژوند د طبیعي قاعدې په توګه ومنل شي. ماشوم چې هر ځل د خپلې پوښتنې په ځواب کې «همداسې ده» واوري، ورو ورو د بل امکان تصور له لاسه ورکوي. په دې توګه، د یوې پرېکړې اغېز د خلکو ذهنونو ته ننوځي او تر خپل رسمي عمر ډېر دوام کولای شي.
د ګډ ژوند یوه سنجول شوې لاره
د افغانستان لپاره یوه رغنده لاره د دیني ارزښتونو، د کورنۍ د اړتیاوو، انساني کرامت او علمي ودې ترمنځ د عملي همغږۍ غوښتنه کوي. د دې همغږۍ موخه باید روښانه وي: نجونې زدهکړې ته ورسېږي او ښځې په خوندي، باعزته چاپېریال کې خپل مشروع کار ترسره کړای شي.
حجاب، مسلکي اخلاق، د زدهکړې مناسب چاپېریال او د کورنیو باور د ښوونیزو او کاري بنسټونو په تنظیم کې په پام کې نیول کېدای شي. د دغو چارو د پلي کولو لپاره روښانه مقررات، امکانات او مسؤولې ادارې پکار دي.
ټولنیز تفاهم د بدلون په ټینګښت کې مرسته کوي. دیني عالمان، ښوونکي، کورنۍ، متخصصین او سیمهییز مشران کولای شي د ستونزو د حل برخه شي. په دې بهیر کې د افغان ښځو مستقیم ګډون اړین دی؛ ځکه د هغوی د ژوند تجربه داسې اړخونه روښانوي چې له لرې پرېکړه کوونکي یې ښایي ونه ویني.
پړاو په پړاو پلي کول هغه مهال مانا لري چې موخه، مهالوېش او مسؤولیتونه څرګند وي. د حق د عملي کېدو لاره باید د نامعلوم انتظار په بهیر بدله نه شي.
د دې لیدلوري عملي غوښتنې دا دي:
۱. د نجونو د منځنیو او لېسې زدهکړو د بیا پیلېدو لپاره دې څرګند مهالوېش او د پلي کولو امکانات برابر شي.
۲. پوهنتونونو ته د ښځینه محصلینو د ستنېدو او د نیمګړو زدهکړو د بشپړولو زمینه دې برابره شي.
۳. د ښځینه ښوونکو، ډاکټرانو، قابلو او نرسانو د روزنې او کار لړۍ دې پیاوړې شي.
۴. د زدهکوونکو او کارکوونکو د خوندیتوب، مناسب تګ راتګ او د ځورونې د مخنیوي لپاره دې عملي تدابیر ونیول شي.
۵. د ښځو د کار مقررات دې روښانه او د تطبیق وړ وي، څو مسلکي فعالیت له خپلسرو خنډونو سره مخ نه شي.
۶. د ښوونیزو او کاري تګلارو په جوړولو کې دې د ښځو، دیني عالمانو او اړوندو متخصصینو ګډه مشوره شامله وي.
۷. د پرېکړو اغېز دې د زدهکړې، روغتیا، اقتصاد او د کورنیو د هوساینې له مخې وارزول شي.
نړیوال ملاتړ هم هغه مهال ګټور دی چې د افغانانو واقعي اړتیاوو ته ورسېږي، ښوونیز او روغتیايي بنسټونه پیاوړي کړي او د ښځو خپل غږ ته ځای ورکړي. د خلکو بشري اړتیاوې او بنسټیز حقونه باید د سیاسي شخړو په منځ کې زیانمن نه شي.
د راتلونکي پر وړاندې زموږ مسؤولیت
د افغان ښځې د ژوند په اړه بحث په پای کې زموږ د ټولنیز فکر ازموینه ده. موږ د انسان په استعداد څومره باور لرو؟ د واک او مسؤولیت اړیکه څنګه پېژنو؟ او د هغو پرېکړو حساب چا ته ورکوو چې پایلې یې راتلونکي نسلونه زغمي؟
افغانه ښځه د دې وطن د تاریخ، حافظې او راتلونکي برخه ده. د هغې خبره اورېدل، پوهې ته یې لاره پرانیستل او د وړتیا د غوړېدو فرصت ورکول د ټولنې اخلاقي مسؤولیت دی. د هغې انساني مقام په دې پورې نه تړل کېږي چې څومره عاید راوړي یا کوم مسلک غوره کوي.
دیني او ملي هویت هغه مهال په ژوند کې پیاوړی حضور مومي چې عدالت، پوهه او د انسان درناوی ورسره مل وي. کورنۍ هم د خپلو غړو په باور، تفاهم او ګډ مسؤولیت ټینګېږي. د یوې نجلۍ پوښتنه، هیله او استعداد د همدې ګډ ژوند برخه ده.
کله چې د ښوونځي دروازه د هغې پر مخ پرانیستل کېږي، د خپل راتلونکي د جوړولو یو فرصت ترلاسه کوي. ښایي له هغې ښوونکې جوړه شي، ښایي څېړونکې، یا داسې یوه پوهه او خپلواکه انسانه چې د خپل ژوند پرېکړې په روښانه فکر وکړي. د دې ټولو امکان ارزښت لري.
افغانستان له خپلو خلکو جوړېږي؛ له هغو هیلو، وړتیاوو او هڅو چې د ودې زمینه ورته برابره شي. د یوې نجلۍ پرانیستی کتاب د همدې راتلونکي یوه پاڼه ده. زموږ مسؤولیت دا دی چې د هغې د لوستلو فرصت خوندي کړو.
د افغانستان روښانه راتلونکی د ښځې او نارینه ترمنځ په تقابل او ټکر کې نه، بلکې د دواړو په متقابل درناوي، ګډې همکارۍ او برابر انساني کرامت کې رغېږي؛ هغه وخت جوړېږي چې دواړه د علم، اخلاقو، قانون او مسئولیت په ډګر کې خپل استعداد وکاروي.
هغه نجلۍ چې ښوونځي ته ځي، یوازې خپل راتلونکی نه جوړوي. د یوې کورنۍ د فکر کچه لوړوي، د یوه نسل د روغتیا او پوهې ظرفیت بدلوي، د بازار اقتصادي ځواک زیاتوي، او د هېواد د راتلونکي پر نقشه یوه نوې کرښه کاږي.
نو کله چې د یوې نجلۍ پر مخ د ښوونځي دروازه پرانیستل کېږي، یوازې یوه دروازه نه پرانیستل کېږي؛ د یوه کور، یوه نسل او یوه هېواد د راتلونکې دروازه پرانیستل کېږي. او کله چې هغه دروازه تړل کېږي، یوازې دا پوښتنه بس نه ده چې «دا نجلۍ ولې له ښوونځي پاتې شوه؟» بلکې باید وپوښتو: «افغانستان د خپل راتلونکي له پلوه څه له لاسه ورکړل؟»
همدلته د ښځې مسئله د ښځې له وجوده راوځي او د ملت د وجدان مسئله ګرځي. ځکه ملتونه یوازې په خاوره، پولو او ودانیو ژوندي نه پاتې کېږي؛ ملتونه په پوهه، اخلاقو، عدالت او د انسان پر استعداد په باور ژوندي پاتې کېږي.
د اصلي لیکنې یادې شوې سرچینې
قرآن کریم: الزمر، ۹؛ طه، ۱۱۴؛ التوبة، ۷۱؛ النساء، ۳۲.
صحیح البخاري، کتاب العلم، باب: «هل يُجعل للنساء يوم على حدة في العلم».
د افغانستان اساسي قانون، ۱۳۸۲ ل / ۲۰۰۴ ز، ۲۲مه ماده.
د مدني او سیاسي حقونو نړیوال میثاق.
د اقتصادي، ټولنیزو او فرهنګي حقونو نړیوال میثاق.
د ماشوم د حقونو کنوانسیون.
د ښځو پر وړاندې د تبعیض د ټولو بڼو د له منځه وړلو کنوانسیون.
زموږ انګلیسي ویبپاڼه:
د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه
د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :
Support Dawat Media Center
If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320
