پشتونها سپر بلاگردان افغانستان

[ در صحبتهای لطیف پدرام ضمن توهین و تحقیر زعمای پشتون به قوم پشتون نیز توهین کرده است. این مختصر در رد نظریات او و همفکران اوست. سیستانی]

اگر بچشم انصاف بسوی جامعهٔ پشتون نگاه شود دیده میشود که پشتون ها درچهارقرن اخیر علاوه بر پیشگامی درشکل دهی دولت ملی وتوسعۀ قلمرو حاکمیت خودتا دهلی ومشهد، وبرای تقویت وحدت ملی  از راه ترویج زبان وادب دری در دفاتر ومکاتب  و سازماندهی چنبش مشروطیت وکسب استقلال افغانستان ازتسلط انگلیس برهبری شاه امان الله ،در دفاع از این کشورنیز پیشتر از سایراقوام قرارداشته اند وبنابرموقعیت جغرافیائی خود  متحمل تلفات جانی ومالی بیشتری شده اند.

در هردو تجاوز انگلیس برافغانستان درقرن 19 و همچنان درتجاوز شوروی دراخیرقرن 20 وتجاوز امریکا در آغاز قرن 21 هدف اصلی متجاوزین سرکوبی  پشتونها بوده است. درمدت ده سال تجاوز شوروی مرکز ثقل بمبارنها هوائی وزمینی روسها سرکوب پشتونها بوده است. درمدت 20 سال اشغال افغانستان توسط امریکا، تمام عملیات نظامی وبمبارانهای ویرانگر متوجه مناطق پشتون نشین  بوده است. میتوان گفت که حتی یک بمب یا یک توپ بر  پنجشیر وبدخشان وتخار وتالقان تاجیک نشین  یا بربامیان ودایکندی هزاره نشین یا میمنه وفاریاب اوزبیک نشین از سوی نیروهای امریکائی پرتاب نشده است.

بادریغ و تاسف فراوان باید گفت که در تمامی عملیات کشتار وتخریب دهات وقصبات پشتونها نیروهای دولتی رژیم های حزب دموکراتیک خلق وجمهوری سهامی کرزی واشرف غنی همکار وحامی  قشونهای متجاوز روسی و امریکایی  بوده اند وآنها را تا پشت خانه های پشتونها رهنمایی وبرای تمدید اقتدار خود  حمایت کرده اند.

از آنجایی که‌ پاکستان تصویربدی  از پشتون ها به امریکایی ها داده بود وامریکایی ها هم  بخاطری که  رهبرطالبان،  بن لادن رهبرالقاعده  را به آنها تسلیم نداده بود ومی دیدند اکثر عملیات انتحاری علیه نیروهای خارجی از طرف  طالبان پشتون صورت میگیرد، درحالی که تجهیر واعزام جنگویان طالب  ازپاکستان علیه نیروهای خارجی  پروژهٔ پول زایی سازمان استخبارات نظامی پاکستان بود.بنابرین هدف ایئتلاف ضد تروریزم برهبری امریکا درافغانستان سرکوبی پشتونها بود.  در این سرکوبی ها  ریاست استخبارات افغانستان که رئیس آن امرالله صالح نام داشت وتربیت یافته سازمان CIA سی آی ای بود نقش بسیارخطرناک وموثرداشت. زیرا  صالح عضو مهم شورای نطار بود ‌وشورای نظار بخاطریکه از دست  طالبان در ۱۹۹۶ شکست خورده بود وقدرت را از دست داده بودند دشمن درجه یک  طالبان بود،بنابرین رئیس مصئونیت ملی افغانستان اطلاعاتی راکه  به امریکها در افغانستان میداد دهات وقصبات پشتونها  بشمول محافل عروسی ومراسم تدفین مرده های پشتون در قبرستانها ومجالس فاتحه داری آنها را به عنوان محل تجمع طالبان  به امریکائی ها گزارش میداد تا تحت ضربات هوائی قرارداده شوند. بنابرین مرکز ثقل بمباردمانهای امریکائی درافغاستان دهات وقصبات پشتون ها ومحافل شادی وغم  آن ها بود.

چنانکه درسال ۲۰۰۳ نيروهای هوائي امريکا در روزگان يک محفل عروسی را بمباردمان نمود که درآن  بقولي ۴۰۰ نفر وبروايتي ۱۴۴ نفر بشمول عروس وخانوداه اش شهيد شدند. وبعد  فهميده شدکه اين عمليات از روي اطلاعات غلطی صورت گرفته است که مسئولان مصئونیت ملی افغانستان دراختیار نیروهای امریکائی قرارداده است و حتي کسی حاضر به معذرت خواهي از خانواده های مصدومين هم نشد. چنين اتفاقاتی در ولايات ديگر جنوب شرق کشورنيز تکرارشده است.

عزیز پولاد یکی ازفعالین رسانه های مجازی یوتیوب وتیک تاک که از منسوبین وزارت امورداخله جمهوریت بوده  واکنون درامریکا زندگی میکند، درصحبت هایش  فاش میکند که او مدت 12 سال در ارگ ریاست جمهوری مسئول تکفین وتجهیز کشته های دولتی بوده است. اومیگوید درتمام این مدت هرقدر کشته ایکه  تکفین کرده وتوسط لاریها به اوطان شان فرستاده است ،همگی پشتونهای ننگرهار ولغمان و کنر یا پکتیا وپکتیکا بوده اند. او پدر و پسر پشتونی را دیده است که پدر درجملۀ نیروهای   دولت کشته شده و پسر درجمله طالب کشته شده بود. فولاد می افزاید که کارمندان ریاست مصونیت ملی که 99درصد آن از پنجشیربودند، به امریکائی ها کوردینات   غلط میدادند وامریکائیها هم  بنابر همان کوردینات دهات وقصبات مردم  را درهلمند وقندهاروروزگان تا پکتیا وننگرهار ولغمان وکنر بمباران میکردند ومردم عادی وزنان وکودکان معصوم  پشتون را بنام طالب نابودمیکردند. خوشبختانه که اکنون دیگرآن دوران گذشته است .

‏براستی که  نیروهای امریکا،بنابر اطلاعات غلط ونادرست  استخبارات افغانستان پیوسته محلات مسکونی اقوام پشتون را از زمین وهوا بمباردمان میکرد که سبب تلفات کودکان، وزنان وسالمندان وافرادغیر نظامی میشد. یکی از نمونه های بارز آن بمباردمان قریه عزیز آیاد شیندند در۲۲سپتمبر2006 بود که در آن  ۹۱ نفر غیر نظامی جانهای خود را ازدست د ادند. ازجمله ۶۰ نفر آن را کودکان و۱۵ تن آن را زنان تشکیل میدادند. این جنایت نه تنها خشم مردم افغانستان را برانگیخت، بلکه مجامع بین المللی ،از جمله سازمان ملل متحد را وادار ساخت موضوع را از نزدیک مورد تحقیق قراربدهد وگزارش آنرا رسماً به مقامات ناتو ارسال کند. رئیس جمهور کرزی نیز مجبور شد به دلجوئی مصیبت رسیدگان بپردازد وانزجار خود را از اینگونه عملیات غیردقیق بیان کند. کرزی به بزرگان قریه عزیراباد اعتراف نمودکه از پنج سال بدینسو او به نیروهای ناتو وامریکا از این ناحیه شکایت کرده است، اما آنها به سخنان او گوش نداده اند. در فردای این اظهارات نیروهای ناتو در ولسوالی سنگین ولایت هلمند دوقریه را بمباردمان کردند که در آن ۲۵۰ نفر زن وکودک  ومردکشته ومجروح گردیدند. این خبر از تلویوزیون آریانا گزارش یافت ولی رسانه های دولتی ازتبصره  در باره آن خود داری نمودند.

درپنجم ماه می ۲۰۰۹ نیروهای امریکائی برقریه گرانی در ولسوالی بالابلوک فراه بمباردمان نمودند که در اثرآن بقول مردم محل ۱۴۷ نفر جان های شیرین خود راباختند. فریاد اعتراض مردم محل به گوش جهانیان رسید وامریکا فقط قوماندان نیروهای خود درافغانستان را تبدل کرد وسفیر آن کشور همراه با حامدکرزی  به ولایت فراه رفت واز مصیبت رسیدگان معذرت خواست وسپس وعده داد که به اعمار مجدد خانه های مردم مصیبت رسیده پرداخته خواهد شد ولی از عزیران ازدست رفته  که برخی نان آور خانواده های خود بودند تذکری داده نشد.

در دوران تجاوزامریکاوشرکا، پشتونها  مورد حملات بیرحمانه متجاوزین درهمدستی با  نیروهای دولتی و قوماندان جمعیت اسلامی ربانی وقوماندانان جنبش اسلامی رشید دوستم  قرار میگرفته اند.سازمان نظارت بر حقوق بشر سازمان ملل متحد در گزارش سالانه خود در ‏خصوص ‏افغانستان نوشته است که شکست ‏طالبان در سال ۲۰۰۱نتوانسته است فعاليت های ‏سرکوبگرانه را در افغانستان متوقف ‏کند. ‏ در اين ‏گزارش از سه ‏قوماندان قدرتمند شمال مانند جنرال دوستم و عطا محمد نور(والی ‏بلخ)و محمد ‏محقق (رهبرحزب وحدت) به عنوان افراديکه بصورت سيستماتيک ‏به تاراج و اعمال خشونت و ‏آشوب مخصوصاً عليه پشتونها دست می زنند ، نام ‏برده است. (سايت فارسی ‏bbc ‎، ‏‏۱۴ جنوری ۲۰۰۳)‏‏

کرزی در مدت زعامت خود به عنوان یک پشتون، هرگز نتوانست جلو تجاوز ‏و زورگوئی  وحق کشی سران ائتلاف شمال را برجان ومال وناموس پشتونهای ‏مسکون در ولایات شمال کشور بگیرد. براثر همین ضعف وناتوانی کرزی بود ‏که در نخستین ماه های پس از سقوط طالبان، تصفيه های قومی در ولایات ‏مزارشریف، فاریاب، قندز، بغلان،‎ ‎تخار،‎ ‎جوزجان، سمنگان ،بادغیس وهرات ‏آغازشد وتا سال ۲۰۰۳ بشدت ادامه داشت. صدها حمله جنایت کارانه برجان ‏ومال وناموس پشتونهای شمال کشورصورت گرفت وبراثر این حملات ‏وزورگوئی وتجاوزات، ده ها هزار خانوار پشتون برای نجات عزت وشرف ‏وناموس وحیات خود مجبور به ترک خانه و روستای خود گردیدند و  دوباره به ‏پاکستان ویا به ولایت هلمند وکندهار وننگرهار آواره شدند وتا اخیرحضورامریکا درافغانستان شرایط ‏برای بازگشت آنها مساعد نگردید.

متاسفانه وضع پشتونها در شمال ‏هندوکش، طی سالهای 2002 تا 2004از دست سیاست تبعیض گرانه والیان شمال، بدتر از وضع اين قوم در غرب کشوربوده است. گزارشی که ‏توسط سازمان حقوق بشر از خشونت وبدرفتاری در حق پشتونهای ولایات بلخ، ‏فاریاب، وجوزجان وتخار وسمنگان وقندز، توسط ملیشه های  مربوط به ‏عطامحمدنور والی بلخ، محمدمحقق رهبر حزب وحدت ، جنرال دوستم، والی ‏جوزجان وسایر والیان ولایات یاد شده ثبت وراجستر شده ،هرخواننده با احساس ‏را از این همه  ظلم وناروائی و تجاوز برمال وناموس ودارائی وخانه وکاشانه ‏باشندگان پشتون در مربوطات ولایات شمال،شدیداً تکان میدهد. این گزارش توسط نویسنده بادرک کشور “رحمت آریا” تحت عنوان «دافغانستان په شمال کې د پښتـنو کړول او ځورول»در پورتال افغان- جرمن آنلاین نشرشده ‏ودرآرشیف مقلات شان قابل دسترسی است.درآغاز مقاله میخوانیم که:‏

” د ۲۰۰۱ ز کال د نوامبر د میاشتې له پیله را په دیخوا چې په شمالي افغانستان کې د طالبانو د واکمنۍ

گروهی از پشتونهای لیلامی فروش که  توسط ایتلاف شمال دستگیر شده اند ولحظه ای بعد بنام طالب کشته میشوند. اینها علاوه بر3هزار طالبی اند که به امر دوستم بقتل رسیدند.

دړنگیدا له نیټې سره سمون خوري ، د شمالي افغانستان په ډیریو برخو کې پښتانه د وژنو ، وهلو   ، ټکولو ، کړېدلو ، جنسي تیریو ، لوټ او شوکو   په گډون د ځورونو او کړاوونو له بیلا بیلو ډولونو سره مخامخ شول. پښتانه ځکه و ځورول شول چې له طالبانو سره هم پیونده وبلل شول ، د طالبانو د مشرتابه د ډلې ډیري غړي له سویلي افغانستان څخه دي.»

بگزارش تلویزیون آشنای صدای امریکا از قول مسئول نظارت بر وضعیت مهاجران داخلی افغانستان وابسته به سازمان ملل متحد  درسال 2010، 250 هزارافغان از ولایت هلمند ازولسوالی های مارجه وگرشک ونادعلی  و باشندگان  پنجوائی قندهار  ومحلات اطراف قندهار ازخانه و محلات خود بیجا شدند و به جاهای امن تر ازجمله کابل پناه برده اند . این بیجا شدگان که مورد عملیات تصفیه ئی نیروهای خارجی ودولتی قرارگرفته بودند همگی پشتون بودند.بیجاشدگان هلمند تا خروج امریکا از افغانستان به هلمند برنگشتند.

پشتونها با تحمل تمام این ظلم و تلفات جانی ومالی سرانجام موفق شدند تا متجاوزین را همراه با دستیاران داخلی آنها ازکشور اخراج کنند و خود زمام کشور را بدست گیرند. چنانکه اکنون بدست گرفته اند.اینان فرزندان همان پدرانی اند که تهداب افغانستان را گذاشتته بودند. اینان در عمران وابادی مجدد وطن خویش با طرح پروژه های آبیاری وساختن بندهای آب وکشیدن کانال های ابیاری بهتر وبیشتر از دولت سقوی سوم مصروف کاراند وهمین اکنون سیمای شهرکابل بهتر ومصفاتراز تمام دروان گذشته است.کارمهم دیگر حاکمان پشتون  دادن پاسخ دندان شکن به پاکستان این دشمن غداراست. اینها غروز زخم خوردۀ افغانها را دوباره احیاواعاده نمودند واز تمامیت ارضی کشورشجاعانه دفاع کردند وبرخلاف ادعای مخالفین سیاسی غلام پاکستان نیستند وبرعکس همانهای که قدرت را از پاکستان گدائی میکنند حلقۀ غلامی آنکشور را هنوز برگردن خود دارند.  ممکن است تعدادی از غلامان پاکستان درمیان شان وجود داشته باشد وهمانها  اند که مانع  بازشدن دروازه های مکاتب ثانوی وپوهنتونها بروی دختران میشوند.امیدوارم هرچه زودتراین لکۀ سیاه را از دامن خود وکشورخود پاک کنند. این امر بدون تردید سبب برسمیت شناختن حکومت شان ازسوی جامعه بین المللی نیزخواهد شد.البته  نمیتوان درنظامهای ایدیووژیک  توقع دیموکراسی را داشت.

5/2 / 2026

پایان

در پاسخ سکتاریستان قومی شرارت پیشه

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: