!ټوپک که قلم

الله ج هر انسان ته د مینې قابلیت ورکړی دی. او په نړۍ کې داسې انسان نشته چې هغه دې بې مینې ژوند وکړي؛ هر انسان له یوه نه یوه شي سره مینه لري، څوک سوله او سولیز چاپیریال خوښوي، چا قلم او کتاب د خپل ژوند او خوښې مسیر ټاکلی او خپل ژوند ورباندې په خوښۍ تیروي. د چا شتمني خوښیږي، خو په دغو خلګو کې داسې خلک هم موجود دي چې جنګ او جګړه خوښوي.

دا چې زموږ هیواد له ډیره وخت د جنګونو مرکز ګرځیدلی، نو خلکو یې هم د جنګ او نفرت مینه خپله کړې دا ځکه چې په جنګیز محیط کې را لوی شوي دي. فکري تمرکز په نفرت، جنګ، جهالت او ناپوهۍ باندې زیات دی. دوي د هیواد خدمت ټوپک تر ملا تړل او په حقه او نا حقه د انسانانو وژل او ځورول بولي.
هغه کسان چې په مرګونو او قتلونو باندې یوه موقیعت ته رسیدلی وي، هیڅکله د پرمختګ او سولې تمه ترې کیدای نه شي او نه د هیواد د سولې لپاره کار کولای شي، ځکه چې جګړه مار په جګړه او سوله خوښوونکي په سوله ښه پوهیږي، دا بیخي ناممکینه ده چې جګړه مار دې د سوله مل کار وکړي، ځکه دلته دوه ضد کلیمې جګړه او سوله منځ ته راځي.
دا هیڅ امکان نه لري، چې یو پوه دې د ناپوه دنده په غاړه یوسي او سرته دي ورسوي. همدا علت ده، چې شتمن نیستمن نه خوښوي، نا پوه له پوه څخه کرکه کوي او د جګړه مار له سوله مل سره دښمني دي؛ داسې دښمني چې د یو بل په وړاندې نا معلومه خو زیاته زیان رسوونکي او تبا کوونکي ده، دا ځکه وایم، چې دلته د هیواد د شاتګ، د شخصیت د وژلو ، د نفرت د خپرولو دښمنې ده، چې تاوان یې ټول هیواد او ټولو خلکو ته ده.
چاچې د قلم ځای ټوپک او وسلې ته ورکړی، هغوي تر اوسه ښه ورځ نه ده لیدلې، که یې لیدلې هم وې، وجدان یې نارام او په لړزان دی. هغوي به څه پرمختګ وکړي، چې د درس وخت یې نفرت خپرولو ته ورکړی وي او د قلم پر ځای ټوپک کارولي وي. دا مې ځکه وویل، چې د علم او پوهې د ظرفیت کموالی د هیواد د شاتګ تر ټولو لومړی لامل دی، ځکه چې نن سبا ټولنه علم، پر مختګ او ټکنالوژي ته اړتیا لري او دا اړتیا هله پوره کیږي، چې علم په ارزښت خلک پوه شي. د تعلیم دود ته ځانګړي پاملرنه وشي. د زده کوونکو تشویقول او له خپل کاره سره د مینې او علاقي پیدا کولو کې خاص کوښښ وشي خپل درس ته وهڅول شي او له کار سره د لیولتیا خاص درس ورکړل شي.
زه وایم چې د د ټوپک کارونکي دې خپل کار کوي او نوي اختراعات دې وکړي، خو د نوي نسل فکر باید د جنګونو له دایرې څخه وباسو او دا کوښښ وکړو ، چې نوي نسل ته د وسلې پر ځای قلم ور کړو او نوي ټکنالوژي خبرې ورته وکړو، د تعلیم په ارزښت یې پوه کړو او د کار او دندې فرصت ورته پیدا کړو، تر څو په راتلوونکي کې د وسلوالو سره هم مرسته وکړي، د هیواد پرمختګ ته لاسونه بډ وهي او په پوره مینه او ایمانداري یې سرته ور سوي.

د خپلې خوښې انتخاب

Our Pashto-Dari Website

  Donate Here