Browsing Tag

زړګی ویساء صافی

د افغانستان د هندوانو او سیکانو د حقونو خوندیتوب؛ د ملي یووالي او ګډ ژوند یوه مهمه اړتیا

افغانستان د بېلابېلو قومونو، ژبو او مذهبونو ګډ کور دی. هندوان او سیکان هم د دې خاورې له هغو تاریخي ټولنو څخه دي چې د پېړیو په اوږدو کې یې د هېواد په سوداګرۍ، اقتصاد، فرهنګ او ټولنیز ژوند کې د پام وړ ونډه لرلې ده له بده مرغه، د اوږدو جګړو،…

د افغانستان د هندوانو او سیکانو د حقونو خوندیتوب؛ د ملي یووالي او ګډ ژوند یوه مهمه اړتیا

افغانستان د بېلابېلو قومونو، ژبو او مذهبونو ګډ کور دی. هندوان او سیکان هم د دې خاورې له هغو تاریخي ټولنو څخه دي چې د پېړیو په اوږدو کې یې د هېواد په سوداګرۍ، اقتصاد، فرهنګ او ټولنیز ژوند کې د پام وړ ونډه لرلې ده له بده مرغه، د اوږدو جګړو،…

!افغان مهاجر؛ د یوه نسل هېر شوی تاریخ

افغان مهاجر! څومره دروند نوم دی، څومره اوږده کیسه او څومره ناویلي دردونه ورسره تړلي دي کله چې د افغان مهاجرو نوم اخلو، یوازې د هغو خلکو تصور مه کوئ چې له یوه هېواده بل هېواد ته تللي دي؛ بلکې د هغو میلیونونو انسانانو کیسې په ذهن کې راولئ چې…

په افغانستان کې فرهنګي جهالت

په افغانستان کې فرهنګي جهالت؛ د ملي یووالي، سیاسي شعور او ټولنیز پرمختګ پر وړاندې پټه ننګونه افغانستان د لرغوني تاریخ، بډایه فرهنګ او ارزښتمنو ټولنیزو دودونو لرونکی هېواد دی. زموږ فرهنګ د مېلمه‌پالنې، متقابل درناوي، همکارۍ، زغم او انساني…

د افغانستان راتلونکی؛ عدالت، سیاست او د ځوانانو ونډه

افغانستان له څو لسیزو جګړو او سیاسي بدلونونو وروسته لا هم له ګڼو اقتصادي، ټولنیزو او سیاسي ستونزو سره مخ دی. بې‌وزلي، بې‌کاري، کډوالي او د زده‌کړو د فرصتونو کمښت هغه ستونزې دي چې د خلکو پر ژوند یې ژور اغېز کړی دی. په داسې شرایطو کې د…

د ژمي سړې شپې او د بېوزلو کورنیو د سون توکو اندېښنه

د ژمي په رارسېدو سره د هوا په سړېدو د ډېرو خلکو ورځنی ژوند له ستونزو سره مخ کېږي. په دې موسم کې هره کورنۍ هڅه کوي چې خپل کور تود وساتي، خو د ټولنې هغه کورنۍ چې له اقتصادي ستونزو سره لاس او ګرېوان دي، د ژمي له راتګ سره د یوې بلې اندېښنې سره…

د مات زړونو وطن

وطن یوازې د غرونو، سیندونو او دښتو نوم نه دی؛ وطن د مور د دعا هغه تود احساس دی چې د انسان په زړه کې تر وروستۍ سلګۍ پورې ژوندی پاتې کېږي. وطن د پلار د تندي خوله ده، د ماشوم د خندا غږ دی، د بزګر د لاس تڼاکې دي، د شهید د وینې سور رنګ دی او…

د خاورې وروستی لیک

ماښام ورو ورو پر کلي خپرېده. د غرونو له څوکو د لمر وروستۍ وړانګې لکه د یوه ستړي مسافر وروستی سلام، د کلي پر بامونو خورې شوې او بیا ورکې شوې. د کلي په منځ کې یو زوړ چنار ولاړ و. تنه یې چاودلې وه، څانګې یې له ډېرو ژمو ستړې شوې وې، خو لا یې…

د کابل مات زړه

کابل په هغه ژمي کې ډېر سړېده. د ښار پر لوړو غرونو واوره پرته وه او د کوڅو په منځ کې به یخ باد داسې چلېده، لکه د خلکو د زړو دردونو پوښتنه چې کوي. د کابل په یوه پخوانۍ کوڅه کې درې کورونه یو د بل تر څنګ وو. په لومړي کور کې رحمان اوسېده؛…

د سرباز وروستی انتظار

د سهار لمر لا په بشپړه توګه نه و راختلی. د کلي پر خټو جوړو کورونو د شپې شبنم ناست و او د جومات له منارې څخه د سهار اذان غږېده. د کلي په یوه کوچني کور کې فرید له خوبه راپاڅېد. فرید یو ځوان سرباز و. عمر یې ډېر نه و، خو د ژوند سختیو هغه د…