لنډې کیسې

د رشيد هره کړنه او خبره به داسې تللې وه، چې هېچاهم دا ګومان نه شو کولای چې ګنې هغه به تر لسمه ښوونځی لوستی وي، بلکې ډېرو به دا ګڼله چې د سياست او پولیسو پوهنځي يې د اروپا په کوم…

د کمپيوټر د ټڼيو په ټکارکې ډوبه وه، نوره چوپه چپتيا وه. لا يې ګوتو ته زور ورکړ، ژر ژر لګيا سوه، د تڼيو ټکار لا زيات سو. شېبه وروسته يې ګوتې بې حسه سوې، سم زور يې نه اخيسته، غاړه…

زه چې له ټيکسي ښکته شوم، د غاړې دستمال مې په سر واچوه چې پېژندل مې سخت شي! د نوي جوړ شوي عصري مارکېټ مخ ته لګېدلې لوحې مې له نظره تېرې کړې. ښکلا د پوستکي د ناروغيو مرکز. د…

"مور جانه مو ونه پوهیږي چې په موږ کې یو مړ دی" کله چې زما مور ته طلاق ورکړل شو، هغه په خپله لار ولاړله، پلار مو له هغې سره له ليدلو کتلو  منعه کړو. وخت دا ښکاره کړه چې ما هغه هېره…

تازه د ایسین ښار ته راغلي وو. زموږ د هستوګنې ودانۍ څلور پوړیزه ده او په ټوله کې پکښې د بېلابېلو ملیتونو او فرهنګونو څوارلس کورنۍ ژوند کوي؛ پینځه کورنۍ ترې آلمانۍ دي او پاتې نورې…

دا کيسه د ښاغلي نصير احمد احمدي صاحب اروا ته ډالۍ کوم! عطاالله ځواب سپوږمۍ پيکه رڼا جوړه کړې وه، ستورو ځلا کوله او سپيو غپا... ټول تور او اوږد غوږي شيطانان د يوې…

 دا څويم ځل دی چې خيرک له کوټې د باندې را ووځي او بيرته ننوځي, په وروستې وار چې را ووت, تياره ډېره ورته و اېسېده, اسمان ته يې وکتل, سپوږمۍ او ستورې نه و, تورې غټې وريځې يو بل خوا…

هر ځل به چې ډاکټرې ته ورغله، پنډه درمل به يې ورکړل؛ خو د نجلۍ مخ کې ټکی سرخي نه پيدا کېده. کله به يې د کم خوني درمل ورکړل، کله د کمزوري او کله هم د رواني ناروغيو. ډاکټره نه…

د هديرې په مينځ کښې، نرۍ د پښو لار، له لوی سړک څخه بازار ته وتلې وه  پر دې لار به همېش هغه خلګ تلل چې کورونه يې د لوی سړک پر دواړو  غاړو آباد وو  زه هم تل له کوره بازار ته او له…

لنډه کیسه :- انجلۍ په منډه سره خونې ته ننوته، ټیکری یې له سره لوېدلی و او په اوږه یې پروت و. ساه یې بنده بنده کېده او په لوړ آواز یې وویل: "لالا د خدای روی ته وګوره، یو ډاکټر د…