غزل
چې د شپې له چوپتیا سره دې یاد راسي
زما زړه ته د پسرلي په شان باد راسي
په تیارو کي مي دسترګو څراغ بل سي
چې د لېري کومي لاري سه آواز راسي
ماویل هېر به دي کړم زړه مي ونه منل
هرځل ستا دنوم دخولې نوی یاد راسي
د ژوندون په دي اوږده او ستړي…