قمار ترامپ بر تغییر رژیم در ونزوئلا، فاصلهگیری آشکار از دستور کار «مَگا» است
نوشتۀ: گرام اسلاتری و سایمون لوئیس
قمار ترامپ بر تغییر رژیم در ونزوئلا، فاصلهگیری آشکار از دستور کار «مَگا» است
نوشتۀ: گرام اسلاتری و سایمون لوئیس
منبع: خبرگزاری رویترز
۴ جنوری ۲۰۲۶
-خلاصه
• مداخلۀ نظامی میتواند خطراتی برای انتخابات میاندورۀ ماه نوامبر به همراه داشته باشد
• منتقدان ترامپ میگویند این اقدام با وعدههای «مَگا» در تضاد است
• اقدامات امریکا در ونزوئلا، ترامپ را در امتداد سیاستهای رؤسایجمهور پیشین جمهوریخواه قرار میدهد
تصمیم رئیسجمهور دونالد ترامپ برای حمله به ونزوئلا، بازداشت رئیسجمهور آن کشور و ادارۀ موقت آن، نشاندهندۀ فاصلهگیری چشمگیر سیاستمداری است که سالها دیگران را به زیادهروی در سیاست خارجی نکوهش میکرد و وعده میداد از درگیرشدن در ماجراجوییهای بیرونی پرهیز کند.
طرح ترامپ برای نقش ایالات متحده در ونزوئلا، که در یک نشست خبری نیمروزی تشریح شد، احتمال ادامۀ اقدامات نظامی، دخالت مستمر در سیاست و صنعت نفت آن کشور و حتی حضور مستقیم نیروهای نظامی («چکمهها بر زمین») را باز گذاشت؛ اصطلاحی که معمولاً از استقرار نیروهای رزمی حکایت دارد و رؤسایجمهور غالباً از آن، به دلیل بیم از واکنش منفی افکار عمومی داخلی، اجتناب میکنند.
ترامپ گفت:
«ما کشور را اداره خواهیم کرد تا زمانیکه بتوانیم یک انتقال امن، درست و سنجیده را عملی سازیم.»
او توضیح روشنی نداد که تا چه اندازه حاضر است برای بهدست گرفتن کنترول ونزوئلا پیش برود؛ کشوری که در آن، به نظر میرسد نزدیکترین یاران مادورو هنوز در قدرت باقی ماندهاند.
-«جنگهایی که هرگز وارد آنها نمیشویم»
ترامپ بهتازگی و در مراسم تحلیف دور دوم ریاستجمهوریاش در جنوری گذشته، به هواداران خود گفته بود:
«ما موفقیت خود را نه تنها با جنگهایی که میبریم، بلکه با جنگهایی که پایان میدهیم و—شاید مهمتر از همه—با جنگهایی که هرگز وارد آنها نمیشویم، میسنجیم.»
از آن زمان به اینسو، ترامپ اهدافی را در سوریه، عراق، ایران، نیجریا، یمن و سومالیا بمباران کرده، دهها قایق مظنون به قاچاق مواد مخدر را در دریای کارائیب و اقیانوس آرام منهدم ساخته و تهدیدهای غیرمستقیمی برای حمله به گرینلند و پاناما مطرح کرده است.
حملۀ شبانه به ونزوئلا تهاجمیترین اقدام نظامی خارجی او تا کنون بوده است؛ حملهای که پایتخت، کاراکاس، و دیگر بخشهای کشور را هدف قرار داد و به بازداشت رئیسجمهور نیکولاس مادورو و همسرش انجامید تا با اتهامهای قاچاق مواد مخدر در نیویارک روبرو شوند.
این تحولات با امید برخی جمهوریخواهان در تضاد قرار گرفت؛ کسانی که انتظار داشتند رئیسجمهور تمرکز خود را بیشتر بر نگرانیهای داخلی رأیدهندگان—از جمله هزینۀ زندگی، خدمات صحی و اقتصاد—معطوف سازد.
ترامپ در نشست خبری گفت که مداخله در ونزوئلا با سیاست «اول امریکا»ی او همخوانی دارد.
او افزود:
«ما میخواهیم خود را با همسایههای خوب احاطه کنیم. ما ثبات میخواهیم. ما انرژی میخواهیم.»
او در این سخنان به ذخایر نفت ونزوئلا اشاره داشت.
اما پیامدهای سیاسی این اقدام را میتوان در یک پست شبکههای اجتماعی از سوی مارجوری تیلر گرین، نمایندۀ جمهوریخواه ایالت جورجیا، مشاهده کرد؛ کسی که به دلیل آنچه فاصلهگیری ترامپ از شعار محدودسازی ماجراجوییهای خارجی در چارچوب «اول امریکا» میخواند، از او جدا شده و قرار است هفته آینده از کانگرس استعفا دهد.
او نوشت:
«این دقیقاً همان چیزی است که بسیاری در جنبش مَگا فکر میکردند به آن رأی دادهاند تا پایان یابد. چقدر اشتباه کردیم.»
-خطر فرو رفتن در باتلاق
تمرکز مداوم ترامپ بر سیاست خارجی، به دموکراتها خوراک انتقادی تازهای میدهد؛ آن هم در آستانۀ انتخابات میاندورۀ کانگرس در ماه نوامبر، زمانی که کنترول هر دو مجلس احتمالاً به چند رقابت محدود در سراسر ایالات متحده وابسته خواهد بود. جمهوریخواهان اکنون با اختلافی اندک هر دو مجلس را در اختیار دارند و همین امر به رئیسجمهور آزادی عمل بیشتری برای پیشبرد دستور کارش داده است.
چاک شومر، رهبر اقلیت دموکرات در سنای امریکا، در تماس با خبرنگاران گفت:
«بگذارید روشن بگویم؛ مادورو یک دیکتاتور نامشروع است، اما آغاز اقدام نظامی بدون مجوز کانگرس و بدون یک برنامۀ فدرالی روشن برای مرحلۀ پس از آن، کاری بیپروا و خطرناک است.»
ترامپ تلاش کرده است به چندین منازعۀ خارجی—از جمله در اوکراین و غزه—پایان دهد و همزمان برای دریافت جایزۀ صلح نوبل لابی کرده است. با این حال، اقدامات نظامی امریکا معمولاً توجه بیشتری را جلب میکند و از نگاه تاریخی، خطرات سیاسی بیشتری برای رؤسایجمهور و احزابشان به همراه داشته است.
نظرسنجیها نشان میداد که پیش از حمله، اقدام نظامی امریکا در ونزوئلا محبوبیت نداشت؛ بگونهای که تنها حدود یکپنجم امریکاییها از استفاده از زور برای برکناری مادورو حمایت میکردند، بر بنیاد نظرسنجی رویترز/ایپسوس در ماه نوامبر.
-مناقشۀ جمهوریخواهان بر سر سیاست خارجی
مارکو روبیو، دیپلمات ارشد و مشاور امنیت ملی ترامپ، بامداد شنبه با شماری از اعضای کانگرس تماس گرفت تا مخالفتها با اقدام نظامی را کاهش دهد.
مایک لی، سناتور برجستۀ متمایل به آزادیخواهی، در آغاز از اقدام نظامی بدون اعلان جنگ یا مجوز استفاده از نیروی نظامی ابراز تردید کرد، اما پس از گفتوگو با روبیو در شبکۀ «ایکس» نوشت که به این نتیجه رسیده است که این عملیات احتمالاً در چارچوب صلاحیتهای رئیسجمهور قرار میگیرد.
نمایندۀ جمهوریخواه توماس مَسی، از منتقدان همیشگی ترامپ، در پستی در «ایکس» نوشت که هشدار ترامپ درباره حملات بیشتر به ونزوئلا «به هیچوجه با توضیح روبیو برای لی سازگار به نظر نمیرسد». او در پست دیگری افزود:
«اگر این اقدام از نظر قانون اساسی درست میبود، دادستان کل توییت نمیکرد که رئیسجمهور یک کشور مستقل و همسرش را به دلیل نقض قانون اسلحۀ ۱۹۳۴ امریکا بازداشت کردهاند.»
-امریکا «درگیر خواهد شد»
برای رئیسجمهوری که همواره خود را در تقابل با «نئوکانها»ی جمهوریخواه اواخر قرن بیستم معرفی کرده است، سیاست خارجی ترامپ اکنون شباهتهای چشمگیری با سیاستهای پیشینیانش پیدا کرده است.
در سال ۱۹۸۳، در دوران ریاستجمهوری رونالد ریگن، امریکا به گرانادا حمله کرد و دولت آن کشور را نامشروع خواند—ادعایی که ترامپ نیز در مورد مادورو مطرح کرده است.
در سال ۱۹۸۹، جورج اچ. دبلیو. بوش به پاناما یورش برد تا دیکتاتور آن کشور، مانوئل نوریگا—که مانند مادورو تحت پیگرد قضایی امریکا به اتهام قاچاق مواد مخدر بود—را برکنار کند. در آن مورد، امریکا جانشین نوریگا را بر سر کار آورد.
الیوت آبرامز، نمایندۀ پیشین امریکا در امور ونزوئلا در دور نخست ریاستجمهوری ترامپ، گفت باور ندارد که برکناری مادورو برای ترامپ در داخل کشور خطر سیاسی جدی ایجاد کند و افزود:
«او تا زمانی که سربازان امریکایی کشته نشوند، آزادی عمل زیادی دارد.»
با این حال، او اذعان کرد:
«نمیدانم ادارۀ ونزوئلا دقیقاً به چه معنا است.»
آبرامز، که اکنون پژوهشگر ارشد شورای روابط خارجی است، گفت:
«او با کنار زدن مادورو کار درستی انجام داده است. پرسش این است که آیا در حمایت از دموکراسی در ونزوئلا نیز کار درست را انجام خواهد داد یا نه.»
برت بروئن، مشاور پیشین سیاست خارجی در دولت باراک اوباما، گفت که ایالات متحده اکنون ممکن است ناخواسته درگیر نظارت بر یک روند انتقالی پیچیده شود.
او که اکنون ریاست نهاد مشورتی «اتاق وضعیت جهانی» را بر عهده دارد، گفت:
«من هیچ نسخۀ کوتاه و سادهای برای این داستان نمیبینم. امریکا در ونزوئلا درگیر خواهد شد و همزمان با مشکلات تازهای در رابطه با همسایگان آن کشور روبرو میگردد.»
د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه
د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :
Support Dawat Media Center
If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320
Comments are closed.