Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

!لږ ځان لوده کړه

عجیبه لعنتي دنیا ده! دا براوبحر فساد، دا شور، دا جنجال، دا ویره او اندېښنه؛ ټول په همدې خاورینه کره کې د انسان له لاسه دي. نور ټول مخلوقات د انسان په خدمت کې دي، خو…

معلم زندگی

از تو صد ها سخنی خوب و شکر آموختم درس منطق ز تو با چوبک تر آموختم دق آن لحظه شدیم، ایکس که مجهول بود قیمتش از لب خندان گهر آموختم شادی را جمع بکنیم بین همه تقسیمش کینه منفی…

!زما یو څو کرښې

زما یوڅوکرښې! واخان هلته چې غرونه د اسمان تر لمنو رسېږي، او باد د زړو کاروانونو د زنګونو اواز له ځان سره وړي، هلته واخان لا هم د یوې لارې خوب ویني. هغه لار چې یوه ورځ…

د یادونو یرغل

د یادونو یرغل بیا راپه‌زړه شوې او له یاد سره دې زما د سترگو حویلۍ لږه نمجنه شوله شاوخوا مې وکتل چا نه لیدمه غوښتل مې چیغه کړم خو وسټېدم بیا دې د نه‌شتون د…

بهار گمشده

از دو رنگی خسته ام من از جوانی ها بگو از وجود مهر عشق و مهربانی ها بگو گرچه میدانم که دوستی با تنم بیگانه است از ورای رنگ زرد این خزانی ها بگو گه گاهی میشود از خویش دلگیرت…

افغانه مور وایې

زه خـپـلې مـور یـمـه روزلـې محـبـت زانـګــو کې زه یـمـه روږدې د خــوږې غــیـږ پـه للـو للـو کې د خـواخوږۍ او مینې شور مې پر زړګي پـاتې دی پر لـمر مـيينه سپـوږمۍ تاوه ځـي تـودو…

غزل

په تصؤر کې مي خندا نه راځي غم کړمه سخته اوس ژړا نه راځي بس په ژوندون باندي یې قدر وکړه دا مــور او پلار دغه دنــیا نه راځي زما دژوند دپسـرلو مــــــــوسم وو…

درد می‌کند

در میــهـنم، نـگــاهِ چــمـن درد می‌کند تاریــــخ عـصر ما و کـهـن، درد می‌کند دوران کــودکـی به هــیاهـــوی روزگار هر خــنده‌ی جــوانِ وطـن، درد می‌کند نوک قلم شکـــسته و…