عبدالوکیل سوله مل

ادبي جایزې د ادبیاتو د ودې او غوړېدو یوه له مهمو وسیلو څخه ګڼل کېږي. د دغو جایزو له لارې نه یوازې پیاوړي او خلاق استعدادونه پېژندل کېږي، بلکې ستایل کېږي او هڅول کېږي هم. دا پېژندنه، که له یوې خوا لیکوال ته مادي او معنوي ګټه رسوي، له بلې خوا…

داستاني ـ هنري ادبیات د ژوند داسې هېنداره ده، چې لوستوال پکې د لیکوال د انساني ژوند ګڼې تجربې ویني. په دغو انساني تجربو کې یوه تجربه هم په خپله د لیکوال د ادبي پنځونې مضمون جوړوي. په نړیوالو ادبیاتو کې د داسې لیکوالانو بېلګې، چې خپلې ادبي…

ناشناس مې نه یوازې په دې خوښېږي، چې خوږ او زړۀ راښکوونکی غږ لري، په دې مې هم خوښ دی چې د پښتو شعر د کلاسیکو او مخکښو شاعرانو  لکه خوشحال خان خټک، رحمان بابا، عبدالحمید مومند او احمدشاه بابا غوره اشعار ېې په زړه راښکونکو سندرو اړولي او په…

            په «اووه زورورې ورځې» کې د بدوي ټولنې د ېوې  غمیزې داستاني  روایت وفا سمندر په پښتو داستاني ادب کې د خپل ځانګړي سبک، ژبې او روایتي جوړښت له امله پېژندل شوی لیکوال دی. هغه نه یوازې د لیکنې خپل ځانګړی فورم لري، بلکې نثر یې هم…

څه موده وړاندې مې خپله لنډه کیسه «داغونه» زما ګران دوست ، هڅاند او پېژندل شوی لېکوال ته واستوله، چې د ورتساپ پرهفې ادبي مجلې کې ېې خپره کړي چې دی ېې دمدیریت چارې پر مخ وړي . له لوستلو وروسته یې راته ولیکل چې د کیسې موضوع جالبه او خوښونکې  …

زه کنجوس سړی نه یم او کنجوسان مې ښه هم نه ایسې، خو له هغوی مې سوالګر لا ډېر بد راځي، ځکه ما د ډېرو داسې سوالګرو کیسې لوستلي او اورېدلي دي چې له مړینې وروسته یې ډېره شتمني پاتې شوې ده. د هغه هندي سوالګر کیسه مې لا هم په ذهن کې ژوندۍ ده چې له…

پلار ته چې یوه خاطره او ياد يې د دې کیسې الهام وګرځېد وروستی لوستونکی ... – نه ږیره پرېږدې، نه دې خولۍ پر سر کړې، او نه دې هم کله څادر په اوږو راواچاوه… غاښونه به یې وچېچل، سترګې به یې زما پر لور کلکې درولې وې. لاس به یې زما لور ته را…

وایي زمان نه راګرځي اوهر څه د تاریخ غیږې ته سپاري. داسې نه ده. تاریخ بیرته راغبرګېږي، تکرارېږي خو یواځې بڼه یې بدلون مومي. ښه مې په یاد دي، لکه همدا اوس او همدا شېبه؛ په درانه او خواږه خوب ویده وم. چې مېرمن مې  وښورولم  او په نیمه شپه کې ېې…

وایي زمان نه راګرځي اوهر څه د تاریخ غیږې ته سپاري. داسې نه ده. تاریخ بیرته راغبرګېږي، تکرارېږي خو یواځې بڼه یې بدلون مومي. ښه مې په یاد دي، لکه همدا اوس او همدا شېبه؛ په درانه او خواږه خوب ویده وم. چې مېرمن مې  وښورولم  او په نیمه شپه کې ېې…

په ښار کې درز غوبل جوړدی ، د خدای مخلوق راوتلی دی ، پر بې وزلو وګړو اختر دی،  .داسې ېو شتمن ښار ته پر لاردی چې د زر  او  زور آوازه ېې پر ټول هېواد خپره ده. وايي چې دی به یوازې د خلکو داد  او عریضې  نه اوري او اخلي، بلکې د نغدو روپیو او…