عبدالوکیل سوله مل

څه موده وړاندې مې خپله لنډه کیسه «داغونه» زما ګران دوست ، هڅاند او پېژندل شوی لېکوال ته واستوله، چې د ورتساپ پرهفې ادبي مجلې کې ېې خپره کړي چې دی ېې دمدیریت چارې پر مخ وړي . له لوستلو وروسته یې راته ولیکل چې د کیسې موضوع جالبه او خوښونکې  …

زه کنجوس سړی نه یم او کنجوسان مې ښه هم نه ایسې، خو له هغوی مې سوالګر لا ډېر بد راځي، ځکه ما د ډېرو داسې سوالګرو کیسې لوستلي او اورېدلي دي چې له مړینې وروسته یې ډېره شتمني پاتې شوې ده. د هغه هندي سوالګر کیسه مې لا هم په ذهن کې ژوندۍ ده چې له…

پلار ته چې یوه خاطره او ياد يې د دې کیسې الهام وګرځېد وروستی لوستونکی ... – نه ږیره پرېږدې، نه دې خولۍ پر سر کړې، او نه دې هم کله څادر په اوږو راواچاوه… غاښونه به یې وچېچل، سترګې به یې زما پر لور کلکې درولې وې. لاس به یې زما لور ته را…

وایي زمان نه راګرځي اوهر څه د تاریخ غیږې ته سپاري. داسې نه ده. تاریخ بیرته راغبرګېږي، تکرارېږي خو یواځې بڼه یې بدلون مومي. ښه مې په یاد دي، لکه همدا اوس او همدا شېبه؛ په درانه او خواږه خوب ویده وم. چې مېرمن مې  وښورولم  او په نیمه شپه کې ېې…

وایي زمان نه راګرځي اوهر څه د تاریخ غیږې ته سپاري. داسې نه ده. تاریخ بیرته راغبرګېږي، تکرارېږي خو یواځې بڼه یې بدلون مومي. ښه مې په یاد دي، لکه همدا اوس او همدا شېبه؛ په درانه او خواږه خوب ویده وم. چې مېرمن مې  وښورولم  او په نیمه شپه کې ېې…

په ښار کې درز غوبل جوړدی ، د خدای مخلوق راوتلی دی ، پر بې وزلو وګړو اختر دی،  .داسې ېو شتمن ښار ته پر لاردی چې د زر  او  زور آوازه ېې پر ټول هېواد خپره ده. وايي چې دی به یوازې د خلکو داد  او عریضې  نه اوري او اخلي، بلکې د نغدو روپیو او…

د شپې یولس بجې دي، آسمان وریځو نیولی  او پوښلی دی ،  داسې تیاره ده چې په یو متر کې څوک په سختۍ لیدل کېږي. خوب ته مې تیاری ونیو، څراغ مې ګل کړ. کټ ته وختم، اوږد وغځېدم، بړستن مې پر ځان وغوړوله، سترګې مې پټولې چې د کور دروازه ووهل شوه. د…

  مرګ مې په دښمن هم نه لوریږي، خو ستا مرګ پر ما او یوې بلې بې خولې او بې ژبې مخلوق یوه الهي لورېنه ده. ستا مرګ په سخته ګرمۍ کې هغه یخ شمال دی چې  د انسان له وجوده ګرمي شړي. اوس به زه له خیره نور داسې کنځل نه اورم: ــ د خرې لورې! پوهیږئ!…

ساه یې ستړې ستړې کېده، غځېدلې پښې یې ور ټولې کړې، خپل لوڅ بدن ته یې وکتل، ژر ځای کې را کېناستله، تر څنګ پروت سینه بند یې په سختۍ سینو پورې ونیو، اوچته ودرېده تورو اوږدو جړ وېښتانو یې مخ پناه کړی و، د کټ تر ژۍ پروت نېکر یې له ځان سره…

بوډا د کوټې لویې کړکۍ سره ناست و، د کلا خټین دېوال بېخ ته په ګرد پلاستیکي اخور ولاړې غوا ته ځير و.د چای پیاله یې ور پورته کړه، په یوه غوړپ یې نیمایي کړه، چای سوړ او بې خونده ور ولګېده، غمبوري یې وپړسېدل، یوې او بلې خواته یې خوله کې وشرپاوه،…