تکرار جنایت فوج پاکستان

شب گذشته ( یکشنبه ۲۱ جون ) فوج پاکستان بار دیگر منازل ملکی مردم غیر مسلح را در پکتیا، پکتیکا وکنر مورد بمباردمان قرار داد. در اولین ارزیابی از حادثه شمار تلفات ملکی ۲۸ نفر و زخمی ها به ۵۰ تن داده شده است. در اطلاعات بعدی ممکن به تعداد تلفات و زخمیان ملکی افزود شود. درین جنگ غیر متوازن چند نکته قابل توجه است :

۱ – حوادث اخیر ناامنی در بلوچستان، پښتونخوأ و اخیراً کشمیر، فوج پاکستان را سخت وارخطا و لگام گسیخته ساخته است. چنان معلوم میشود که نظامیان پاکستان به تدریج کنترول اوضاع را در داخل از داده اند. همزمان نزد مردم کفایت و ظرفیت فوج در تأمین امنیت زیر سوال رفته است. انداختن بار مسئولیت نا امنی در پاکستان بدوش طالبان در افغانستان آسان ترین و کم خرچ ترین وسیله رفع مسئولیت در برابر مردم است که نظامیان بی وجدان پاکستان ازان به تکرار استفاده کرده اند.

۲ـ این چندمین بار است که اهداف ملکی معروض به بمباردمان فوج پاکستان قرار میگیرد. سکوت دنیا در برابر این جنایت که دران مردم ملکی تلف میشوند نه مسئولین حکومت طالبان، در واقع مظهر ناخوشنودی جهان از شیوه حکومتداری طالبان قیاس میشود. این سکوت انگیزه تکرار جنایت از سوی پاکستان میگردد.

۳ – افغانستان در مدت پنج سال حاکمیت طالبان از افزار دیپلوماتیک و جنگی ( نمایندگی در مجامع بین المللی و قوای دفاع هوایی ) برای ارائه پاسخ به پاکستان محروم است. از قراین چنان برمیاید که تلاش طالبان در دریافت کمک نظامی از کشور هائی که از پاکستان دل خوش ندارند، نتیجه نداده است. دلیل آنهم اتفاق جهان در مجازات طالبان به خاطر شیوه حکومتداری غیر معیاری شان است. ۴ – طالبان افغان کنترول مستقیم بالای گروهای اسلامی، ناسیونالیست و آزادیخوا ئی که قصد متلاشی ساختن پاکستان را دارند، ندارڼد. اما پیوند قوی عقیدوی میان طالبان افغان و گروه های اسلامی پاکستان موجب میشود که روی اصل اخوت اسلامی هر حمله پاکستان بالای افغانستان در پښتونخوأ، بلوچستان و کراچی جواب داده شود. این حمله و ضد حمله تا وقتی ادامه خواهد یافت که زمینه ذهنی یک کودتای نظامی در پاکستان میسر شود. یا اینکه پاکستان به پرتگاه نابودی نزدیک شود.

۵ ـ پاکستان در آغاز حملات هوایی به افغانستان حمایت ضمنی امریکا را با خود داشت. ترامپ با استفاده افزاری از پاکستان قصد تخریب سلاح باز مانده امریکا در افغانستان را داشت.

این مأمول برآورده نشد. طالبان برای دفع آسیب رسانی امریکا از طریق پاکستان چاره ئی ندارند جز آنکه روی زمینه سازی مناسبات عادی با امریکا کار کنند. شروط امریکا را که خواست مردم افغانستان نیز است ، بپزیرند : درب مکاتب و پوهنتون را به روی دختران بکشایند و حکومتداری را در چوکات قانون اساسی جا به جا کنند.

۶ـ طالبان در انزوای مطلق دیپلوماتیک با فوج محیل و اجیر پاکستان نمیتواند مقابله کند. داعیه خط دیورند باید در یک تعامل ستراتژیک با کشور های ذینفع منطقه یا بیرون منطقه مطرح شود. هندوستان، روسیه و تا حدودی ایران کشور هائی استند که در یک پروسه طویل المدت ستراتژیک از متلاشی شدن پاکستان سود میبرند. به شرطیکه مسلمانان افراطی در پښتونخوأ و بلوچستان کنترول اوضاع را بدست نگیرند.

۷ ـ در سال ۲۰۰۱ م یکی از انگیزه های اشغال افغانستان توسط امریکا دسترسی به ذخایر ذروی پاکستان بود. دنیای غرب از نا امنی در پاکستان و اینکه گروه های افراطی مذهبی به بم ذروی اسلامی پاکستان تسلط پیدا کنند، سخت نگران بودند. در اوضاع نا امن فعلی پاکستان خطر دسترسی مسلمانان افراطی مانند داعش ، القاعده و غیره برای دستیابی بم ذروی پاکستان افزود شده است. در موضوع خلع سلاح اتومی، افغانستان میتواند مخرج مشترک ستراتژیک با کشور های غربی دریافت کند.

۸ ـ گپ آخر اینکه جهان از ظهور یک نظام مخالف با ارزش های دنیای معاصر در افغانستان و پښتونخوأ که دران با تفسیر طالبانی از شریعت درب مکاتب و پوهنتون ها به روی دختران بسته شود در تشویش است. رفع این نگرانی از طریق تشکیل یک حکومت اسلامی که با ضوابط دنیای مدرن در آشتی باشد، امکان پذیر است.

۲۹/۰۶/۲۰۲۶

« پایان »

نقش استبداد هدفمند در تشکل دولت ملی

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: