من هزاره هستم

رضا شیلبی

2
من هزاره هستم، در این روزها متوجه میشوم که قومای هزاره ما، فرهنگ، شخصیت و گذشته هزاره‌ها را صددرصد تمیز، زیبا و باشکوه جلوه می‌دهند؛ طوری که انگار هزاره‌ها در طول تاریخ هیچ اشتباهی نکرده و هیچ گناهی را مرتکب نشده‌اند. تعجب می‌کنم. برخورد ما حتی نسبت به خود ما متاسفانه کاملا افراطی است. هزاره‌ها قوم مظلوم، سرکوب شده ‌و دارای فرهنگ خوبی است، اما مبرا از اشتباه و گناه و زشتی هم نیستند. اشتباهاتی را که هزاره‌ها در زمان جهاد و گروه‌های جهادی انجام دادند، تقریبا بی‌سابقه است؛ بخصوص در حق خود و مردم خود. دو گروه هزاره، با قوم، ریشه، مذهب و حتی روستای مشترک بلند شدند، تفنگ گرفتند و کارهایی باهم کردند که از گفتن نیست. در روستای کوچک ما، دو انسان هزاره در دهان همدیگر شاشیدند- اغراق نمی‌کنم، واقعا و به صورت واقعی در دهان شاشیدند و تعدادی از آن آدم‌ها هنوز زنده‌ هستند.
روستای ما وسط دو کوه قرار دارد، یک گروه بلای یک کوه سنگر گرفته بودند و گروه دیگر بالای کوه دوم. هردو گروه از مردم روستای ما غذای آماده و درست میخواستند، مردم بی‌پناه روستا وقتی به هر گروهی غذا میبردند، گروه دوم از بالای کوه دیگر دوربین می‌کردند و مردم را به رگبار می‌بستند. اگر هم مردم میگفتند ما دیگر نمی‌توانیم غذا تهیه کنیم، از کوه پایین می‌شدند، مردم را زیر قنداق می‌کردند، گاو را به اختیار خود از «گاوبند» ذبح می‌کردند و می‌بردند. شبیه یک جوک غمگین است نه!؟ ولی حقیقت دارد و من حتی یک واژه‌اش را زیاد نمی‌گویم. شاید شما هم تجربه کرده باشید.
امروز اگر از طالبان یا هر گروه دیگر، سنگسار، اعدام، ظلم و سرکوب میبینید، هزاره‌های گل ما قبلا همه را انجام داده و نمی‌شود انکار کرد. در روستای ما انسان بی‌گناه، به جرم نوشتن یک مقاله اعدام شده، در روستای ما، جوان را از مادرش گرفتند و در جلو چشم مادرش بی‌گناه به گلوله بستند. هزاره بودند، از آسمان هم نیامده بودند، دقیقا از بطن جامعه و فرهنگ هزاره بلند شده بودند. وقتی ما تمام زشتی‌های خویش و قوم خویش را کتمان و آن را مطلقا زیبا ‌و با شکوه جلوه می‌دهیم، در حقیقت به اقوام دیگر هم جسارت و جواز این را صادر می‌کنیم که خود، قوم خود، گذشته و فرهنگ خودرا مطلقا درست به خورد دیگران بدهند. در این صورت پشتون‌ها به خود حق می‌دهد که طالبان را انکار کنند و تاجیک‌ها اخوانی‌های افراطی خودرا. نتیجه؟ این می‌شود که همه در جایگاه مظلوم مطلق می‌نشینند و هیچ‌کس مسئولیت جنایات را نمی‌پذیرد.
هیچ فرهنگی صدرصد درست یا نادرست نیست. زشتی و زیبایی داشته. زمانی میتوانیم درون یک کشور سالم‌تر زندگی کنیم که بپذیریم ما هم اشتباهاتی داشتیم و فرهنگ ما هم در کنار تمام زیبایی‌، یک پایش در یک زمانی لنگیده.
وقتی این حجم از مطلق‌گرایی را حتی از سوی روشنفکران هزاره میبینم، راستش ناامید میشوم.
روز فرهنگ هزاره و هزارگی مبارک؛ به آرزوی جهان بدون جهل و مطلق‌گرایی!
رضا شیلبی

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: 

د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه

د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :

Support Dawat Media Center

If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320

Comments are closed.