Browsing Category

شېبه ګهیځ

نننۍ کیسه

تنکۍ پيغله وه شکیدلی بوټان یې په پښو ول خرمایې او خیرن ویښتان یې له لوپټې وتلي وو زړې جامې یې په تن وې په سترګو کې یې اوښکې لغړیدې په نمجنو سترګو یې راته قلمونه ونیول ویل یې خورې…

اختر

زړه خوشحاله وي خندا په دې اختر کې خدایه نه وي نور ژړا په دې اختر کې د شوخۍ هغه مستي دې سره بیا شي په ارامه دې شي سا په دې اختر کې عطر پاشې رنګینې مو د ژوند لکه د منشور سل…

باران

بیا د ښار ټولو ښيښو کې رڼې اوښکې دي بهېږي اه ټک ټک دی پر کړکیو څه میده باران ورېږي لمدیده هم انتخاب دی ګل لمدېږي زرغونېږي پسرلی دی زده کړې بندې هره هیله مې قتلېږي له دې…

ژوند

مرغان لاهم الوت کوي اوبه بهېږي لمر راختلی ونې شنې دي سپوږمۍ رڼا کوي ستوري ځلېږي او موږ موږ لاهم تنفس کوو دا پدې مانا ده چې ژوند لاهم دوام لري. او تر څو چې ژوند وي، موږ اړ…

ژوند په ساده ډول روان دی

خپل بوټان پښو کوم او د ژوند په اوږده لاره ځمه زه ژوندۍ یم او ژوند د ژوند کولو ارزښت لري دومره مزل کوم چې د ژوند کاڼه غوږونه زما د پښو ټکا واوري. زه پوهېږم چې ځینې وختونه بوټان…

موږ هغه خلک یوو

موږ هغه خلک یو چې سل نیوکې اورو خو د یو ځواب ویلو لپاره یې ګونګۍ کړې یو موږ هغه خلک یو چې د خلکو خوشحاله ساتلو لپاره ټول ورځ ماتیږو اخر خلک راباندې د لیوانیانو نوم ږدي موږ…

د هیلو ماڼۍ

هوا سړه او سپینه واوره ده، کړکۍ ته نږدې ولاړه او تریخه قهوه مې په لاس ده، پلي کسان وینم، هر څوک ځانته درد لري، خپله بوختیا او خپلې وسوسې ورسره دي، ذهنونه ستړي، زړونه زخمي او ژبې…