Browsing Category

لنډې کیسې

رسۍ

لکه سړی چې په څاه کې ناست وي، پر سر مې څو کوچنۍ شګې راولګېدې، په سترګو مې تیاره شوه، په ککرۍ مې هسې هم ویښتان کم دي، د شګو سرعت د توپک تر مرمۍ کم نه و. ځان مې وخوځاوه، دواړه…

مهربان کاته

په اخېر کې به یې څه درته ویل؟ ــ هیڅ ــ نو څه وپوهېدې چې بدله شوې ده ــ خو همدا چې هیڅ یې نه ویل ــ همدا چلند یې درسره ناڅاپي بدل شو؟ ــ چلند ناڅاپي نه بدلېږي ــ نو څنګه؟…

ساده ګل

ماشوم درختي ته تور لبړ نيولى وو، يوه سترګه ٸې خلاصه او بله ٸې پټه وه، پر پاپړي چپلکو ٸې سپېرې دوړي پرتې وې،درختي ته مي وکتل،څو مرغۍ پکښي ناستي وې. د دروازې له کغ سره له درختي…

ترپرون پورې

د ارګ تر شا اسمان د لوګي په تورو، سوځېدلو ټوټو وېشل شوی و. داسې ښکارېده لکه چا چې په باروتو څېرلی وي. له لرې د راکټونو درانده غږونه راتلل؛ لومړی به یو ګونګ غرهار پورته شو، بیا به د…

خاموشه محروميت

نادر په خپلو پټيو ګرځېده، باد يې پېکی پرله واړاوو، چې په سرور يې سترګې ولګېدې، سرور خېشاوه کوله، په خوښۍ يې ور غږ کړ: - زه بيا راغلم! سرور په خوښۍ د تندي خولې پاکې کړې او ور…

ژوند

ډيره موده کېده چې مونږ سره ګاونډيانې وو د هغې په وينا شپږشپیته کلنه وه. مهربانه وه ،هميشه به یې منظم کالي په ځان و، هر وخت به چې ورسره مخامخ شو م له خندا نه په ډکه خوله به یې…

شلیدلی بوټ

حامد بهیر موچي یې سپین سروېز بوټ مخ ته ورکېښود، ده راپورته کړ، په کڼدلو ځایونو یې گوتې ووهلې، موچي ته یې وکتل او ویې ویل: "شا ته دې یې چرم هم ورکړ؟" موچي کلوله څنگ ته کېښوده،…

دوه ملګرې

له مخه یې ويښتان ور ټول کړل. يو ځل بیا فکر يوړه. هغه وخت زه څومره عجيبه وم، دننه څومره کمزورې او ناامنه وم... کتابونه مې ولې لوستل؟ ايا هغه وخت رښتيا هم پکې خوشاله وم، که مې…

ساړه

یخ مې په مخ داسې رالګیږي لکه اغزي چې ورڅخوې. د مازدیګرني لمر پیکه وړانګې په پناه کېدو دي. لس دقيقې به کیږي چې جانباز کاکا یې روغتون ته وړی دی. د کرکټ لوبې ته ناست وم، لاندې د دوی…