ادب

‎زه چې ماشومه ومه ‎زما يوه هيله وه ‎زه به ښونځي ځمه ‎نو زه ښونځي ته تلمه ‎‌‌‌‌‌‌ما به درسونه ويلې ‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ډيره لايقه ومه ‎زه ټولګۍ مشره ومه ‎دا نو د کلې يو کوچنې…

زه چي یوازي سم ډېوه را باندي نه لګېږي هر څه تیاره ښکارېږي د کتابونو منځ کي ناست یمه چورتونه وهم قلم را اخلمه کاغذ ته ګورم هسي بې واکه بې هدفه ښورم غواړم یو څه ولیکم…

چي په هر نامه مي بولې دا شېبه مي خواته پرېږده زه به سوال درڅخه وکړم ته جواب سبا ته پرېږده ډېوه پرېږده چي لګېږي لمبه پرېږده چي لوړېږي نن دا شمع په پانوس کي پر خپل ځان ژړا ته…

پلار مې د دولت مامور و، خویندې او ورونه مې په تحصیل بوخت وو، ژوند همداسې یوه سلسله وه چې د منزل په لور یې لار غزوله. پلار مې همدومره معاش درلود چې زموږ قلم، کتابچه او د ژوند…

- لیکوال: اربازخان ساپی په لومړۍ او دوهمه پېړۍ کې د پښتو نخوا غربــــــي خــواوې او د غور مځکې د پښتو ادب د پرمختـــګ او ودې زانګـــو وه او دغــه سوري کورنۍ وه چې له دوی څخه د…

مصدر عربي کلمه ده چې د راوتو ځای ته وايي او په اصطلاح کې د مصدر اسم هغه کلمې ته وايي چې د یوکار کېدلو یا نه کېدلو اظهار ترې کېږي خو چې د زمانې تعلق ورسره نه وي؛ لکه: خوړل ، څښل ،…

هر سهار دنګه ونه د مرغیو په نغمو له خوب ویښېدله، خپلې څانګې یې څنډلې، چڼچڼو به هم د طبعیت له زانګولې خوند اخیست، تل به یې د شبنم څاڅکو ته وزرونه پرانستل. د هوا له تیزې څپې سره به…

اتڼچي یو اواز د څڼه ور اتڼچي راشي ته وا وايي پاڅه پاڅه نهیل مه شې هه ستا ماتې د بریو پیلامه ده په کې وینم د سبا او د نن متن ۱۶-۸-۱۳۸۹ لغمان

هر څه بېرته خدای ج ته ورستانيدونکې دي ، هغه وخت لرې نه دی چې ، د نړۍ پر مخ به هر بنيادم د ځمکې او اسمانونو عظيم ذات ته د خپلو عملونو حساب ورکوي ، هغه وخت رالنډيدونکی دی ، په…

پریشانه ولولې   د ارواښاد خیټوازي صیب هـغه  شعري ټولګه ده چې په( ۱۳۸۳) لمریې دمیوندخپرندویه  ټولنې له خوا د چاپه راوتلې ده۰ نوموړې  شعري ټولګه چې شاو خــوا ( ۱۱۲)  قطعه اشعارو ته…