څرخېدونکې مرغۍ
څرخېدونکې مرغۍ
ــــــــــــــ
ډوډۍ یوه ده
او
وږي ! زرګونه ......
لاسونه !
د یوې مړۍ په تمه
یو په بل پسې اوږدیږي
لکه د تږو غنمو ریښې
چې د اوبو په لورغځیږي
ډوډۍ
د لاسونو منځ کې
لکه سرګردانه مارغه څرخي
ځینو ته یې سیوری
ځینو ته یې…
Browsing Tag
نور محمد لاهو
خالي څوکۍ
یو بوډا
د پارک په یوې زړې څوکۍ ناست دی.
امسا یې
لکه د عمر وروستی وفادار ملګری،
تر څنګ ولاړه ده.
شونډې یې موسکۍ دي
لکه له لیرې یې چا نوم اخیستی وي
.
باد راشي
د ونو پاڼې وخوځوي.
بوډا سر پورته کړي
خو هېڅوک نه وي
یوازې ماښام وي…
د خوبونو رڼا
د خوبونو رڼا
ـــــــــــــ
جګړه !
تل
د ټوپک په تورو ډزو نه پیلېږي
جګړه !
کله کله هغه وخت پیلېږي
چې تنور سوړ شي
او د ډوډۍ طلايی خوشبویي
د بندو دروازو ترشا زړه شي
او د غنمو زرغونې خوشې
د باد په اوږو
د سندرو په ځای سلګۍ ووهي
او…
نخښه
هیڅوک نه پوهیږي
هغه د کومې هدیرې
د کوم بې نښې قبر
په غیږ کې
له دې دنیا سره وروستۍ خدای پاماني کړې ده ؟
خو یوه ورځ
یوه باد د یوه کاڼي غوږ کې وویل :
ما هغه ولید
نښه یی دا چې
یوې ګولۍ یې په سینه باندې
یو سور ګل کرلی و .
پوره حال…
توره نقاشي
توره نقاشي
! راشه
ددې پټه خوله تورکاڼي
د تنهايی په سرې قالینې وناڅه
د سترګو او لاسونو
په دې ناز ناز حرکاتو
یوه ښکلی
او وحشي سندره جوړه کړه
په پستو پستو ګامونو
! غزلونه
لکه پاڼې د نرګیسو
ژیړې ژیرې په هوا کړه
!…
مړاوې شوې نڅا
مړاوې شوې نڅا
ــــــــــــــــــــ
یوه زمانه وه
ته زما د ژوند وچ بیابان کې
لکه پټه چینه !
روښانه !
ځلیدې . او بې پروا
چې ستا نوم به مې د سیند اوبو ته واخیست
سیند به ناڅاپه مین شو
په څپو به یې ستا نوم تکراروه
یو سور ګل به مې لاسو…
دیوال
ــــــــ
کاشکې
له چړې !
څخه نور هیرشي
چې
د مرغانو شنې مرۍ څنګه پرې کیږي
کاشکې
له ټوپکه ! څخه هیرشي
د یو چا مسته سینه کې
د یو چا د ښکلو سترګو خوږ تصویر
څنګه شنه لوخړه کیږي
کاش !
له توغندي شي
د دې خلکو د کورونو لارې ورکې .
زه…
جادوګره نیشه
! کړکۍ خلاصه کړه
چې د بدن نازنین عطر دې
لکه پوست او خوږ شمال
د سرو ګلونو منځ ته ورشي
څو هر ګل ته
هیره شوې خوشبويي بیا ور په یاد کړي .
او
د زاړه ښار !
په تورو تورو دېوالونو
تکه سپینه
او شیرینه رڼا پریوزي
د زمان په وینو لیت…
څودا پسرلی دی
څنګه په پټو پټو سترګو وهې چیغې
قتلوې نرګیسي پاڼې د ژوندون
ژوبلوې نارنجي وریځې د ښایست
سپین لاسونه دې ډير وخت شو
د یوبې پلاره ماشوم د وینو بوی کا
ستا چوپتیا هم لکه مرګ داسې ترخه ده
ستا چوپتیا هم لکه قبر نیمه شپه کې
خپله خوله همیشه…
تریخ درد
جګړه !
په دعاګانو نه ختمېږي
دغه اور !
د یو ګلاب په شیرچايی او پستو شونډو
او
د نرګېس په نارنجي خوږې رڼا نه وژل کیږي
دغه اور !
لکه کمیس اغوستل کیږي .
زمانه بدله شوې
اوس د خلکو نصیبونه
د ټوپک په تودو ګوتو لیکل کیږي
او بریا !
په…