غزل
چې له اوربله دې ګلاب ولویده
زړه مې سینې نه په شتاب ولویده
چې یې میګونې شونډې و ليدې ستا
له ساقي، ډک جام د شراب ولویده
سُر مې د ویر خپله سندره کړله
غېږ نه له درده مې رباب ولویده
نجلۍ شپږم نه شوه فارغه ژاړي
وړو لاسو نه یې…