دوه کلونه زرين وخت
تـر ځـنکنـدنـه بـه مــې ساه وې تـا سـره ولاړه
زمـا د تــورو غـــرونـو شـا تـه کـوټـنۍ وه لاړه
هـلـتـه د پـوهــې رڼـا ځــل پـر تـروږمـۍ کــولـــو
ستوري دانه دانه رالویږي سپوږمۍ وريځ کړه تاوه
دوي د اسلام په نوم راپورته شول تيارې خـپـروي…