اگر طالبان
در برابر پاکستان خاموش بمانند، تاریخ با مشتِ آهنین بیدارشان خواهد کرد
گر چه گرد آلود فقرم شرم باد از همتم
گر به آب چشمه ای خورشید دامن تر کنم
سکوتِ طالبان، زخمِ ملت ٫
پاسخ بالمثل، تنها راهِ عزت ملی
وقتی آسمان وطن را می شکافند،
دیپلماسی کافی نیست٫ غیرت باید برخیزد
اگر طالبان در برابر پاکستان خاموش بمانند، تاریخ با مشتِ آهنین بیدارشان خواهد کرد
پاکستان باید بداند:
افغانستان میدان شکار نیست، قلعهٔ غیرت است
وقتی حاکمیت طالبان می هراسد،
وطن سخن میگوید: پاسخ بدهید، یا کنار بروید
افغانستان، سرزمینِ غیرت ٫ هیچ دستی حق ندارد آسمانش را زخمی کند
وقتی وطن میسوزد، سکوت خیانت است٫
عزت ملی باید برخیزد
این خاک، تاریخِ شیران است
تجاوزگران بدانند که صبرِ ملت پایان دارد
افغانستان، قلعهٔ غیرتِ تاریخ٫ هیچ دستی حق ندارد آسمانش را زخمی کند
وقتی وطن فریاد میزند، سکوت خیانت است٫ عزت ملی باید برخیزد
افغانستان، سرزمینِ آفتاب های شکستناپذیر٫ تجاوزگران بدانند که این خاک خاموش نمی ماند
وقتی غیرتِ یک ملت بیدار شود، هیچ قدرتی توانِ تحقیر افغانستان را ندارد
آسمان وطن مقدس است٫ هرکه آن را زخمی کند، با خشم تاریخ روبه رو خواهد شد
افغانستان در طول تاریخ، بر سر چهارراه امپراتوریها ایستاده است٫ سرزمینی که کوه هایش شاهد کاروان های فاتحان بوده اند و دشت هایش خونِ آزادیخواهان را نوشیده اند. این موقعیت ژئوپولیتیکی، گاه نعمت بوده و گاه نفرین٫ اما امروز، در قرن بیست ویکم، این موقعیت دوباره به تیغی دو دم بدل شده است: از یک سو می تواند سرچشمهٔ قدرت، تجارت، اتصال منطقه ای و رفاه باشد ٫ و از سوی دیگر، در سایهٔ بی تدبیری و ضعفِ حاکمیت، به میدان تاخت وتاز همسایهٔ مداخله گر تبدیل شده است.
پاکستان، کشوری که از آغاز پیدایشش با بحران هویت، بحران سیاست و بحران مشروعیت دست وپنجه نرم می کند، افغانستان را نه به عنوان همسایه، بلکه بهعنوان عمق استراتژیک و میدان نفوذ می بیند.
این نگاه، ریشهٔ تمام تجاوزات، بمباران ها، دخالتها و تحقیرهایی است که در پنج سال گذشته بر مردم افغانستان تحمیل شده است.
در این سال ها، پاکستان بارها آسمان کابل، کنر، کندهار، پکتیا و پکتیکا را شکافته و خاک افغانستان را بمباران کرده است.
این حملات، نقض آشکار مادهٔ ۲ منشور ملل متحد است که تجاوز را ممنوع می داند.
اما دردناک تر از بمباران، سکوتِ حاکمیت طالبان است ٫ سکوتی که نه از صلح طلبی، بلکه از وابستگی سرچشمه می گیرد.
طالبان، گروهی که خود در فهرست سازمان های خشونتورز قرار دارد، در برابر تجاوز پاکستان نه توان پاسخ دارد و نه ارادهٔ سیاسی. آنان در طول سال ها، از خاک پاکستان تغذیه شدهاند، از استخبارات آن کشور حمایت گرفته اند، و امروز نیز بقای سیاسیشان در گرو همان شبکه هایی است که افغانستان را به خاک و خون می کشند.
چگونه می توان از چنین حاکمیتی انتظار داشت که در برابر تجاوز، پاسخ بالمثل بدهد؟
چگونه می توان امید داشت که دروازهٔ سفارت پاکستان را ببندد، در حالیکه نفس سیاسی اش از همانجا تأمین می شود؟
سفارت پاکستان در کابل، در ظاهر مرکز دیپلماسی است، اما در حقیقت لانهٔ استخباراتی است که از آنجا سیاست نفوذ، مدیریت بحران، جاسوسی و جهت دهی به تحولات افغانستان هدایت می شود.
در حقوق بینالملل، کنوانسیون وین به صراحت می گوید که سفارت ها حق دخالت در امور داخلی کشور میزبان را ندارند ٫ اما پاکستان سال هاست که این اصل را زیر پا گذاشته و طالبان نیز چشم بر آن بسته اند.
مردم افغانستان بارها فریاد زدهاند که این سفارت باید بسته شود، قنسلگریها باید تعطیل شوند، و روابط دیپلماتیک باید قطع گردد ٫ اما این خواست ملی، در نظام طالبانی هیچ جایگاهی ندارد.
در نظام های استبدادی، ارادهٔ مردم نه شنیده می شود و نه ارزش دارد ٫ تصمیمها از بالا می آیند، نه از ملت.
قطع رابطهٔ دیپلماتیک با پاکستان، برای افغانستان فواید فراوان دارد: پایان نفوذ استخباراتی، بازسازی عزت ملی، ایجاد فرصت برای روابط سالم با کشورهای منطقه، و آغاز استقلال واقعی.
البته فشارهای اقتصادی کوتاه مدت ممکن است رخ دهد، اما هیچ ملتی با زنجیر وابستگی آزاد نمی شود.
تاریخ جهان پر است از نمونه هایی که کشورها در برابر تجاوز، سفارت کشور متخاصم را بستهاند: ایران پس از بحران گروگانگیری، سفارت آمریکا را بست؛ روسیه و اوکراین پس از تجاوز نظامی، روابط را قطع کردند؛ کویت در زمان اشغال توسط عراق، سفارت عراق را بست. در همهٔ این موارد، اصل «حفاظت از امنیت ملی» مبنا بوده است.
افغانستان نیز حق دارد همین کار را کند.
اما طالبان، ارادهٔ ملی ندارند.
آنان افغانستان را نه کشور، بلکه قلمرو می دانند.
در حالیکه روابط خصمانه، تجارت صفر، تجاوز مکرر، و تحقیرهای سیاسی، همه نشانهٔ پایان دیپلماسی است، طالبان همچنان منتظرند٫ منتظر چه؟
منتظر دستور؟
منتظر اجازه؟
منتظر آن که پاکستان تصمیم بگیرد چه زمانی باید به افغانستان احترام بگذارد؟
این انتظار، نه سیاست است و نه عقل٫ این انتظار، سقوط است.
افغانستان امروز نیازمند سیاست خارجی مستقل، دیپلماسی فعال، مدیریت ژئوپولیتیک و ارادهٔ ملی است.
موقعیت جغرافیایی افغانستان می تواند از نفرین به نعمت بدل شود، اگر حاکمیت ملی بر کابل مستقر گردد نه حاکمیت دینی ٫ اما تا زمانیکه سایهٔ وابستگی بر سر کشور سنگینی می کند، بمباران ها ادامه خواهند داشت، سفارت ها فعال خواهند ماند، و مردم افغانستان در انتظار عدالت خواهند سوخت. پاسخ بالمثل، نه جنگ طلبی، بلکه اعلام کرامت ملی است.
اخلاق ملی یعنی دفاع از خاک، نه سکوت در برابر تجاوز.
اگر طالبان مدعی حاکمیتاند، باید نشان دهند که افغانستان کشور بی صدا نیست.
باید نشان دهند که خون مردم بی قیمت نیست. باید نشان دهند که تجاوز بی پاسخ نمی ماند.
افغانستان، سرزمین کوه های بلند و دل های بلند است٫ سرزمینی که هیچ گاه در برابر تجاوز سر خم نکرده است.
امروز نیز باید با صدای بلند بگوید: ما قربانی نیستیم٫ ما صاحب این وطنیم.
و هر حاکمیتی که نتواند از این خاک دفاع کند، نه نمایندهٔ این ملت است و نه شایستهٔ نشستن بر کرسی قدرت.
تاریخ افغانستان، تاریخ مقاومت است٫ و این مقاومت باید دوباره برخیزد٫ نه برای جنگ، بلکه برای عزت؛ نه برای انتقام، بلکه برای کرامت ٫ نه برای نفرت، بلکه برای استقلال.
این خاک، صاحب دارد٫ و صاحبش مردم افغانستاناند، نه بیگانه.
https://af.dawatmedia24.com/?p=187350
زموږ انګلیسي ویبپاڼه:
د دعوت رسنیز مرکز ملاتړ وکړئ
له موږ سره د مرستې همدا وخت دی. هره مرسته، که لږه وي یا ډیره، زموږ رسنیز کارونه او هڅې پیاوړی کوي، زموږ راتلونکی ساتي او زموږ د لا ښه خدمت زمینه برابروي. د دعوت رسنیز مرکز سره د لږ تر لږه $/10 ډالر یا په ډیرې مرستې کولو ملاتړ وکړئ. دا ستاسو یوازې یوه دقیقه وخت نیسي. او هم کولی شئ هره میاشت له موږ سره منظمه مرسته وکړئ. مننه
د دعوت بانکي پتهDNB Bank AC # 0530 2294668 :
له ناروې بهر د نړیوالو تادیاتو حساب: NO15 0530 2294 668
د ویپس شمېره Vipps: #557320 :
Support Dawat Media Center
If there were ever a time to join us, it is now. Every contribution, however big or small, powers our journalism and sustains our future. Support the Dawat Media Center from as little as $/€10 – it only takes a minute. If you can, please consider supporting us with a regular amount each month. Thank you
DNB Bank AC # 0530 2294668
Account for international payments: NO15 0530 2294 668
Vipps: #557320
Comments are closed.