د مورنۍ ژبې نړیواله ورځ

د مورنۍ ژبې نړیواله ورځ
ژبه؛ د هویت، کلتور او بقا اواز

د فبرورۍ ۲۱مه د نړۍ په کچه د مورنۍ ژبې نړیواله ورځ ده، هغه ورځ چې د UNESCO له خوا په ۱۹۹۹م کال کې اعلان شوه او له ۲۰۰۰م کال راهیسې هر کال نمانځل کېږي. دا ورځ د ژبني تنوع، کلتوري شتمنۍ او انساني هویت د ساتنې ژور پیغام له ځانه سره لري.

مورنۍ ژبه د انسان د ژوند لومړۍ نغمه ده. ماشوم چې نړۍ ته سترګې پرانیزي، د مور په غېږ کې لومړی غږ اوري او لومړۍ کلمه زده کوي. همدا ژبه د هغه د فکر بنسټ جوړوي، احساساتو ته یې رنګ ورکوي او شخصیت ته یې بڼه وربښي. هغه ماشومان چې په خپله مورنۍ ژبه زده کړه کوي، په پوهه، تخلیقي فکر او پر ځان باور کې پیاوړي وي، ځکه ژبه یوازې د خبرو وسیله نه ده،
بلکې د فکر کولو او نړۍ درک کولو لاره ده.
زمونږ مورنۍ ژبه پښتو ده. پښتو د لرغوني تاریخ، غني ادب او ژور کلتور ژبه ده. د پښتو په غېږ کې د میړانې کیسې، د مینې سندرې، ولسي متلونه او تاریخي ویاړونه خوندي دي. د خوشحال خان خټک حماسي اشعار، د رحمان بابا روحاني پیغامونه او د حمزه بابا ادبي نوښتونه د دې ژبې ادبي شتمني ده. دا ژبه یوازې د خبرو وسیله نه ده، بلکې د غیرت، عزت او انسانیت استازولي کوي.

که موږ خپلې ژبې ته درناوی ونه کړو، که په خپله ژبه لیکل، لوستل او خبرې کول کم شي، نو ورو ورو به زمونږ کلتوري هویت هم کمزوری شي. په نړۍ کې ګڼې ژبې له ورکېدو سره مخ دي، او د هرې ژبې له ورکېدو سره د تاریخ یوه خزانه له منځه ځي. نو ځکه اړینه ده چې مونږ پښتو ته ځانګړې پاملرنه وکړو، خپلو ماشومانو ته یې ور زده کړو، په علمي او ادبي ډګر کې یې وکاروو او د هغې د پرمختګ لپاره هڅه وکړو.

مورنۍ ژبه د راتلونکي نسل امانت دی. که موږ نن پښتو ژوندۍ وساتو، سبا به زموږ اولادونه په ویاړ خپل هویت وپېژني. راځئ چې د مورنۍ ژبې نړیواله ورځ یوازې په شعارونو ونه نمانځو، بلکې په عمل کې خپله ژبه وکاروو، ولیکو، ولولو او پرې وویاړو، ځکه ژبه د ملت روح دی، او پښتو زمونږ د روح ژبه ده.

هغه مور چې ماشوم ته خپلې شیدې ورکوي او روژه هم نیسي

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: