محمد نعمان دوست

چې له اوربله دې ګلاب ولویده زړه مې سینې نه په شتاب ولویده چې یې میګونې شونډې و ليدې ستا له ساقي، ډک جام د شراب ولویده سُر مې د ویر خپله سندره کړله غېږ نه له درده مې رباب ولویده نجلۍ شپږم نه شوه فارغه ژاړي وړو لاسو نه یې…

پېښور کې بيا کوم بریتور، یو مظلوم خواجه سرا (نر ښځی) ویشتلی او وژلی یې دی. له دې ذات سره، سره له دې چې د نورو انسانانو په څېر د خپل جنس په ټاکلو کې هیڅ د انتخاب حق نلري؛ سخت زیاتی روان دی. دا زیاتی، د هغوی له خپلو…

د مرغومي شپږمې په مناسبت --- سوزېدلې میرمن هریپور کیمپ کې یو موسم داسې و چې له تېز باران سره به شدید باد هم لګېده. باد به د خیمې پټې پورته کړې، اوبه به راننوتلې او لوښي به د خیمې منځ کې د اوبو پر سرګرځېدل. موږ ماشومان به…

جنت مو ړنګ شو، ورته دې خیال دی خدایه! دا څنګه عجیبه حال دی تر خاورو لاندې خاموش پراته دي نه شور ما شور شته، نه غالمغال دی *** دلته یو کلی ښایسته ودان و ژوند که ډېر سخت و، خو خوږ روان و ډیوې د مینې، هره خوا بلې ستوري راڼه…

د اوبو د کمښت خطر، سره څراغونه لګولي؛ خو موږ نه ورګورو او یا یې کیسه کې نه یوو. که د اوبو په اړه زموږ غفلت همداسې دوام وکړي؛ نو موجوده نسل به جل ووهي او د راتلوونکي نسل به له تندې ژبې راوتلي وي. تېره نیمه پیړۍ چې د پرمختګ، ځان…

(۱) د پېښور ښار په دوبۍ هوټل کې له دوستانو سره ناست وم. مخامخ ټلویزیون لګیدلی و او په وي سي آر کې ایښې کسیټ یې غږوله. هغه وخت چې دا بلا دومره عامه نه وه؛ نو دې رستورانټ ته به خلک د سندرو او فلمونو کتلو لپاره ډیر راتلل. د ټلویزیون پر…

د کانال پراخه ځمکې، چې په شاړو میرو بدلې شوې وې، اوس پکې د مالټو باغونه جوړیږي. دا سوزنده دښتې شنې کیږي او ‌که خدای کول، ډیر ژر به د مالټو ګلان وغوړیږي، د شاتو مچې به ترې طوافونه کوي او فضا به معطره شي. د کانال؛ خیر نه یواځې مشرقي،…

تاسو زما لاس ته وګورئ. په همدې کوچنۍ سیمه کې یوه ستره واقعه شوې. دا واقعه د ۱۹۱۹ کال د فبرورۍ د شلمې نېټې ده. په همدې تاریخ او همدې ځای کې د افغانستان یو استراحت طلبی او په عصریت میین امیر وویشتل شو او یو مفشن شخص، د سپیرو خاورو غیږ ته…

په تور پړوني کې داسې تاوه وه لکه د کرونا مړی. د دروازې شاته غلې ولاړه وه. لاس به یې اوږد کړ؛ خو لکه چې د ټکولو جرئت یې نه درلود. کله به یې دواړه لاسونه پر ور کیښودل، غاړه به یې کږه کړه او غوږ به یې له دروازې سره سریښ کړ او کله به…

د ۲۰۰۴ کال د ژمي سړې ورځې وې. د کابل ښار د کلوله پشتې د یوې ودانۍ په سالون کې سره راټول وو او د یوه انګریز ټراینر ( جان ټاکي) لکچر ته غوږ وو. دا سور او سپین انګریز په راډیوي ډرامو غږیده. له انګریز سره خوا کې یو غنمرنګه مشر هم ولاړ و. تور…