غزل
څه دي ولیدل چې کله، پخولي لمر انګوره؟
شیریني وه پوهېدمه، ځنګېدمه به له نوره!
ستا د عشق د شربت تنده، له ازله یې پابنده
موږ شاکره د مستۍ یو، که په هوش یو که مخموره
په هستۍ کې خپله ته وې، په نیستۍ کې دې کړم خپله
انالحق ته رسېدلي، په طرف…