اگر جنگ با پاکستان خوب مدیریت شود ټجزیه پاکستان محتمل خواهد بود

واقعیت اینست که تجاوز پاکستان به افغانستان نه ماجراجویی بلکه یک طرح حساب شده است.‎

عوامل، اهداف و عواقب جنگ فعلی افغانستان و پاکستان تنها در محتوای تعاملات ژیوپولتیک در منطقه میتواند قابل ارزیابی باشد.

حکومت پاکستان در داخل کشور با دو مخالفت قهر آمیز و مسالمت آمیز روبرو است : یکی عملیات ملیشیایی آزادیخواهان پشتون و بلوچ و دیگری  قیام جنبش تحفظ پشتون و تحریک انصاف عمران خان.

به نا امنی سیاسی ورشکستگی اقتصادی نیز افزود گردیده است. اینهمه موجب شده است تا  مقامات نظامی و ملکی پاکستان قبل ازینکه اوضاع از کنترول خارج شود با وارخطایی در دو جهت اقدام کنند :

ـ  گریز از مسئولیت مدیریت بحران و گرفتن برائت در ذهنیت عامه با حواله کردن مسئولیت نا امنی در پاکستان بالای افغانستان. نهایتاً تجاوز به افغانستان.

ـ  پیوند دادن دفاع از موچودیت و تمامیت ارضی پاکستان با منافع کشور های منطقه و بیرون منطقه و به همین مقصد : عقد پیمان ستراتژیک با عربستان سعودی، نزدیکی بیش از پیش با ترکیه وجلب توجه ترمپ به سرمایه گذاری در معادن بلوچستان و پشتونخوا.

پاکستان برای بقأ خود از امریکا مجوز تجاوز به افغانستان را بدست آورد و امریکا را شریک در نتایج جنگ با افغانستان ساخت. ترمپ از تجاوز پاکستان به افغانستان استقبال کرد.

بناً جنرال های پاکستانی با داشتن مهارت در شعبده بازی سیاسی از ترس قیام مردم  پناهگاه نه چندان مطمئن برای حفظ کشور در خارج تدارک کرده اند.

اکنون اگر سوال متلاشی شدن پاکستان به مثابه مرکز صدور تروریزم و افراط گرایی مطرح شود، دو کته گوری کشور ها در مقابل یکدیگر قرار میگیرند : امریکا، چین، عربستان سعودی و تا حدی ترکیه بحیث مدافعین حفظ پاکستان. این کته گوری کشور ها در پی دفاع منافع ژیوپولتیک از رول پاکستان در پخش تروریزم و افراطیت در منطقه چشم میپوشند.

جمع دیگرکشور ها مانند هندوستان و افغانستان که مدعیان استرداد اراضی غصب شده خود توسط پاکستان استند آنگشور را بستر پرورش و صدور گروه های افراطه تلقی میکنند و به عنوان موافقین تجزیه پاکستان موضع میگیرند.

در برخورد به معضله پاکستان نقش دو کشور اثرگذار دیگر یعنی اسرائیل و ایران را نباید نادیده گرفت :

ـ اسرائیل :

پاکستان به پلان ترمپ در رابطه به بازسازی غزه پیوسته است. پاکستان  به هدایت ترمپ با ارسال سربازان برای سرکوب حماس در غزه اظهار آمادگی کرده است. بنابران عجالتن اسرائیل را میتوان به عنوان کشور مدافع تمامیت ارضی پاکستان قیاس کرد.

سفر اخیړ مودی رئیس جمهور هندوستان به اسرائیل و پذیرایی گرم از وی این مطلب را بیان میکند که سیاست اسرائیل در انتخاب شریک ستراتژیک میان هند و پاکستان در حال نوسان است.

ـ  ایران :

ایران با وجود حفظ ظواهر خوب دیپلوماتیک با پاکستان، از دوستی و همکاری پاکستان با امریکا و اسرائیل که هردو با ایران در جنگ استند، دل پُر عقده دارد.

ایران خوب میداند که تجاوز پاکستان به افغانستان توسط ستراتژیست های امریکایی مهندسی شده است و هدف  گسترش نفوذ امریکا در منطقه را تعقیب میکند.

ازین گذشته ایران بدنبال عقد پیمان ستراتژیک پاکستان با عربستان، خود را معروض به تهدید ذروی پاکستان میبیند.

ایران اگر توانست از بحران موجود به سلامت بیرون شود، مطمئنن بازیگر موثر در سرعت بخشیدن پروسه انشعاب پاکستان خواهد بود.

اگر جنگ افغانستان با پاکستان خوب مدیریت شود ټجزیه پاکستان در صورتی محتمل است که :

در داخل افغانستان شرایطی حاکم شود که دیگر دنیا از اسلام نوع طالبان که با تعلیم دختران دشمنی دارد نترسد.

در خارج، افغانستان خود را در پیوند ستراتژیک با کشور هائی قرار بدهد که از متلاشی شدن پاکستان سود میبرند.

دنیای غرب اگر در جنگ با ایران برنده شود بعدأ  خلع سلاح ذروی پاکستان را رویدست خواهد گرفت. افغانستانٍ مسلمان و سازگار با ضابطه های  دنیای مدرن درین رابطه بازیگر خوب خواهد بود.

« پایان »

فرصت طلائی برای تصفیه حساب با تجاوز پاکستان

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: 

  Donate Here