Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

زبانها

زبانها از کوچه‌های کابل تا دره‌های بدخشان از دشتهای هلمند تا جنگل‌های نورستان راه می‌روند بی‌پاسپورت بی‌ سرحد پشتو با صدای کوه و نفس اسب قصه‌ی غیرت را می‌خواند…

خپل هویت 

خپل هویت  د نوي کال په ویاړ:  د وطن په غېږ کې اوسه چې ښېراز یې  بل وطن کې نه محمود یې نه ایاز یې  که کلونه پکې تېر کړې خپل به نه شي  نه د پیاز سر کې راځې، نه بېخ د پیاز یې  د…

غزل

په لېونو سترګو دې روغ نه کړو ویشتلی دې و دا خو مې زړه و لکه ته، ښه که وژلی دې و هغه اوس نشته تماشې یې د ماضي برخه دي هغه اوس نشته، چې له پامه غورځولی دې و ما په باهو، ما په…

زما پیغام په لیکنو کې 

که هر څومـره می، په شعر کښي رواني ده خــو هماغـــومــــــره پرته پرې معــاني ده نصــیحت او د پـــــندونو مجــــموعـــــه ده د تعلـــــیم او تربــــیې، پری ارزانــــــي ده…

زما د مینې اشاره

زمــا د مینې اشـاره وه چـې وم پـاتـې زه پـه خـیـال کـې وم درغـلې نـنـواتې د وطن خاوره مې سترګو ته رانجه کړه خـپـلـو لــوڼــو لــه کــبلـه یـم پـه مـاتـې مـوږ د زده کـړو لـټولـو…

غزل

په کتو کتو مې سپین د سترګو تور کړهٔ یو تصویر و ستا ماجوړ ترې درې څلور کړهٔ دهجران زخمونه هرڅومره که ډېر وو ستا د یاد په مرهمونو مې ټکور کړهٔ ما مې زړه کې درته…