ادب

مور هلته ده، چې ډېوې بلیږي مور مې دې خدای وبښي په دې باور وه، چې پخوا کلونه له برکت او خیر نه ډک ول، لمر به سپین ځلېده نوسونه* پاک ول او سپوږمۍ رڼه وه ستوري به داسې پړکېدل،…

تنکۍ پيغله وه شکیدلی بوټان یې په پښو ول خرمایې او خیرن ویښتان یې له لوپټې وتلي وو زړې جامې یې په تن وې په سترګو کې یې اوښکې لغړیدې په نمجنو سترګو یې راته قلمونه ونیول ویل یې خورې…

کله چې لمر د غرو ترشا خپل طلايې رنګه ژېړه پرده کې خپل تېز اورنی رنګ او زر زري شغلې را ونغاړي، او د حرارت آغېز د ځمکي له اوږو کم سي، د برقي انرژی چېنه يې د شپې د قدمونو په سايې وچه…

ماښام لمونځ مې د مور په کوټه کې وکړ، هوا ګرمه وه د انګړ غولې کې په فرش کیناستم،له څراغ منګس تاویدل،اسمان ته مې سترګې پورته کړې پام مې شو چې یو ستوری به ډیرې چټکتیا سره د نورو ستورو…

مرغان لاهم الوت کوي اوبه بهېږي لمر راختلی ونې شنې دي سپوږمۍ رڼا کوي ستوري ځلېږي او موږ موږ لاهم تنفس کوو دا پدې مانا ده چې ژوند لاهم دوام لري. او تر څو چې ژوند وي، موږ اړ…

زه درته څو کرښې لیکم ددی کرښو هر توری به تاته دا ډاډ درکوي چې زه په هر حالت کې درسره یم! ګرانې! دا تل په یاد ولره چې ته یوه نانځکه نه یې چې د المارۍ په یو کونج کې کیښودل شې او له…

 د امیر کروړ «اتل»، د لنډيو «موزیګی»؛ په فلکلور کې د جنسيتي تبعيض ضد نريټيف د افغانستان په ډېری فرهنګي او حتی فلسفي حوزو کې په تاريخي لحاظ ښځې په اکثره متنونو کې حاشيې ته شوې،…

خپل بوټان پښو کوم او د ژوند په اوږده لاره ځمه زه ژوندۍ یم او ژوند د ژوند کولو ارزښت لري دومره مزل کوم چې د ژوند کاڼه غوږونه زما د پښو ټکا واوري. زه پوهېږم چې ځینې وختونه بوټان…

د لويو شاعرانو يوه شخصیتي ځانگړنه لویه شاعرانه استغنا او له شعر سره داسې ژوره مینه وي، چې په هيڅ شي يې نه بدلوي. د بيدل په اړه ليکل شوي دي، چې مغلي شهزاده دربار ته ور وغوښت چې د…

د استاد صدیق پسرلي نهم تلین (زما یوه لنډه خاطره او د استاد پسرلي څو شعرونه)  »صدیق پسرلی مړ نه دی، د هندو کش په تړو کې کیندل شوې مجسمه ده.»  (استاد سعدالدین شپون)   پرون…