ستاره ويسا

ټکنده غرمه ده. په ټول کور کې زه او ناديه ويښې يو. په دې خدايي د غرمې خوب دريدلی وي، ګرده ګرځي. زه چې د ورځې ويده کيږم داسې راته ايسي لکه له ځان سره چې ظلم کوم. دوی مې بیا همدا نه ويده کېدل په ځان نامهرباني بولي. .... ورغلم، د کور لويي د…

دلته زياتره ليکوونکي په هغو موضوعاتو ليکل کوي چې د درد او ځور په هکله وي. داسې فکر کيږي چې که داستان غمجن وي يا غمجن پای ولري نو ډېر اغيزمن به وي، ډېر پام به ور اوړي. خو زه په دې وروستيو کې تل په دې سوچ کې يمه چې دومره ډېر د دردونو بیانول…

د کلي په کور کې زما خونه دوه وړې کړکۍ لري، چې هغه هم بيخي لوړې دي، څه نه ترې ښکاري. ما هم نه دې ورکتلي. هلته هر څه غلي دي. يوازې يوه خړه المارۍ ده چې سپين لوښي پکې ايښي. يو د ابا پخوانی کټ ده، سپينه روجايې پرې هواره ده. ديوالونه یې ساده…

واورې چې شوې، شپه ډېره راباندې اوږده شي. چې راويښ شمه بیا خوب نه راځي. تيارې مې زړه راتنګوي. غواړم له کړکۍ دباندې وګورم او پوه شم چې هر څه ولې تور شوي يا ورک شوي. خو هر ځل مور راخبريږي. دا مې تر څنګ ويده وي. په زور مې څملوي او په سينه مې…

د کوچنيو سرو ګلونو څنګ ته ناسته وه، ګل یې راوشکاوه، خو پام یې په ډېر لرې ټکې کې ګنډلی وو. شيبه وروسته یې په لاس کې د ګل نيولي ډنډر ته پام شول، په خاورو کې د ګل پرتو سرو پاڼو ته یې وکتل، لکه يو ناڅاپه چې راويښه شوې وي، دا مې څه وخت او…