پاڼې
زما هغه شعرخوښېږي
چې لمن یې د رباب غوندې شرنګېږي
او بنګړي یې وي راځوړند
د مسرو په نیمایي کې
زما هغه شعر خوښېږي
چې بې رنګه نقاشي یې د اوبو غوندې پسته وي
او له غږ سره یې نبض وزر اخلي
لکه شرنګ چې جلا کېږي له هډونو د سندرې
زما هغه شعر…
Browsing Tag
اومان نیازی
نګاه
دا نګاه لکه هوسۍ زموږ د غرونو
لکه څو موسمه عطر چې یاغي شي
لکه تکه سره نڅا وي د لولکې
د رنګونو په چکچکو کې داغي شي
طلایي وېښته یې وړانګې پر اوږو دي
د لمبې انځور یې ګرځي په لېمو کې
سور قیتک یې سره غوټۍ ده د انارو
ناز یې لامبي د ویالې…
تابلو
په ویاله کې
د مڼو د باغ خوبونه
انحنا اخیستې منډه د کبانو
څو غونډۍ تباشیري ناستې وریځې
په څپه کې
د ولاړ صنوبر
څو پاڼې ولاړه شنه لامبو
د انارو جام کې څړیکه د برېښنا
څاڅکې څاڅکې رڼايی
د سينځلو د هولي سره نقاشي
د ډبرو شاته ستوري د…
ته چې بیا راځې
ته چې بیا راځې
ریدي به د شپیلۍ په غږ
سر ایښی وي
صحرا به د اناري رنګ موج وهلې وي
هوا به د اکاسي ونې د غوږوالۍ
وږمه پورې کړې وي
ته چې بیا راځې
د زیتونو ونې به
زرغونه شراره اغوستې وي
لونګ به ژوندي شوي وي
او په خرمایي سینځله کې به…