شعرونه او لنډۍ

وګړي يي بدل دي خو دا ښار راته اشنا دی د سوي کنډواله کلي چنار راته اشنا دی شملې تر پرون دنګې، پر سرو خلکو تړلي سرونه هغه نه دي خو دستار راته اشنا دی د باد په لور کږیږي، د ثبات…

 نن مې له لیرې نه شپیلۍ واوریدہ په خدای له زړ‎ہ مې ورته وژړ‎لې یو وخت چې زہ د مدرسې طالب وم یو وخت چې زہ د خپل زړ‎گي مالک وم یو وخت چې زہ یو مستقل انسان وم یو وخت چې ما د چا …

هيڅ نه پوهېږم ارت جهان کې ناکراره یمه هواس مې ټول دي شندل شوي زه بیماره یمه خدای خبر بیا کومه بلا ده د زرین لمر مخ ته سپينه سهاره درته ډېره انتظاره یمه کله د نن کله سبا سبا…

کلیوال ټیټ ذھنیته، خدای دې خوار کړ‎ہ مرکبه جھالته، خدای دې خوار کړ‎ہ چې علمي رتبې دې ھم پر پټاوو کړ‎ې د شیخانو ندامته، خدای دې خوار کړ‎ہ سر پرست د څو سرونو پرستش شو بې قانونه …

په نڅا سه تر څلور دېواله واوړه شاه شېریني! موږ یوو اور او اوبه دواړه را تازه سه بې پوړوني په ګډا سه خیالوري! له لسم منزل را تا سه ژوند شروع له پایلوبۍ تر پایکوبیه نن مي جام…

با جوهره انسان چي پیدا شي دي محفل ته با جوهره یو انسان حکمــتدانه،رموزپوهه، نــکته سنجه یو انسان عمرونه او کلونه ، زمانه خوري د زړه ویني تر ووځي لـــــه بټي د روزګـــاره ، راز…

د لويو شاعرانو يوه شخصیتي ځانگړنه لویه شاعرانه استغنا او له شعر سره داسې ژوره مینه وي، چې په هيڅ شي يې نه بدلوي. د بيدل په اړه ليکل شوي دي، چې مغلي شهزاده دربار ته ور وغوښت چې د…

د استاد صدیق پسرلي نهم تلین (زما یوه لنډه خاطره او د استاد پسرلي څو شعرونه)  »صدیق پسرلی مړ نه دی، د هندو کش په تړو کې کیندل شوې مجسمه ده.»  (استاد سعدالدین شپون)   پرون…

وخت راغلی هم قلم وهم، هم توره شاه صنمي! د وطن آدې ده بوره لېونی باد رالوتی پر ښارونو ويني څاڅي د وطن تر اندامونو پر سپېره مېنه عشقي کابل آباد دي پنځوسم کال دی راوځي له…

څه بې  پرسانه  دار ته هسي   زندګي خیژي زما   له  درده   بې   شمېره   زګیروي  خیژي په هغه ښار کې چې زما ارمانو اور واخیسته له هغه ښار نه وس لا هم هسي لوګي خیژي د مکتب کولفو…