ایمل پسرلی

د فابریکې د لویې دروازې پر ژېړې لوحې لیکل شوي وو: - عزت په کار کې دی. انجینیرانو چې د روبوټونو لومړۍ جوپه راوسته ، ویې ویل: - دا دي اوسپنیز انسانان. هېچا پورته ونه کتل. کامران، چې کلونه یې غوږونو د ماشینونو شور اورېدلی و، پوزې یې دوړه…

په تورخم کې د دنګو، ډبرینو غرونو سیوري اوږده شوي وو. له یوه کمره لا هم سپینه دوړه پورته کېده، لږ وړاندې د توپ ګولۍ پرې لګېدلې وه، د کاڼې له مات شوي زړه وړې وړې ذرې باد په هوا کړې وې، خو د ویشتونکو زړه لا سوړ نه و، لکه نینې چې پخېږي، ټک ټک…

کیسه د کیسې له پایه شروع کوم. - ژوند دوام لري. دا خبره مې د پلار په جنازه کې د یوه خواخوږي د ډېرو خبرو په منځ کې واورېده. نورې خبرې مې یې هېرې دي، همدا یوه یې زما په زړه کې داسې جوته پاته شوه لکه خاورو ته د سپارل شوي مړي چې اوس یوازې…