ملي ارزښتونه، تاریخي هویت او د مسؤلانه سیاسي دریځ اړتیا

هغه کسان چې د څو روپیو، شخصي شهرت، مقام او لنډمهاله سیاسي امتیازونو لپاره له خپلو ملي ارزښتونو، اصولو او تاریخي دریځونو تېرېږي، ښايي د یوې لنډې مودې لپاره مقام او شهرت ترلاسه کړي، خو د ملت په منځ کې ریښتینی او تلپاتې اعتبار او محبوبیت په پیسو او قدرت نه ترلاسه کېږي.
د ولس باور هغه وخت رامنځته کېږي چې یو انسان په صداقت، اصولو، ملي وجدان او د خپل تاریخ او هویت سره په وفادارۍ ودرېږي.

په همدې اساس د ډیورنډ کرښې او وزیرستان په اړه تاریخي بحث باید یوازې د نن ورځې د سیاسي معاملو په کچه ونه کتل شي.
دا موضوع د افغانانو د تاریخي حافظې، سیاسي تجربو، جغرافیایي تصور او هویتي روایتونو سره تړلې ده.
موږ کولی شو ددې موضوع سره خپل تاریخي او ملي دریځ په څرګندو، مستندو او مسؤلانه الفاظو بیان کړو، خو په عین حال کې باید د نورو خلکو سپکاوی، توهین، کرکه او د تاوتریخوالي ژبه رد کړو.
موږ د هیچا سپکاوی نه غواړو، زموږ هدف د افرادو تحقیر نه، بلکې د هغو ملي ارزښتونو دفاع ده چې د یو ملت د تاریخي هویت برخه ګڼل کېږي.
سیاسي اختلاف طبیعي دی، خو ملي موضوعات باید د شخصي ګټو، لنډمهاله امتیازونو او سیاسي معاملاتو قرباني نه شي.
په ځانګړې توګه هغه ځوانان چې د ملت په بودیجه یې لوړې زده کړې کړې دي، د هېواد د خلکو له امکاناتو او قربانیو څخه یې ګټه اخیستې او د همدې ولس په ملاتړ یې علمي او مسلکي فرصتونه ترلاسه کړي، له هغوی څخه تمه کېږي چې د ملت د حیاتي ارزښتونو په اړه له ډېر مسؤلیت، دقت او ملي حساسیت څخه کار واخلي.
لوړې زده کړې یوازې د شخصي مقام او شهرت وسیله نه ده،د علم سره د مسؤلیت، امانت او ملي وجدان بار هم مل وي.
هر هغه څوک چې د ملت له امکاناتو برخمن شوی وي، باید د هېواد د حیاتي ملي او تاریخي مسایلو سره د ناپوهۍ، تحریف، سپکاوي یا شخصي مصلحت له مخې چلند ونه کړي.
د تاریخي موضوعاتو په اړه اختلاف نظر حق دی، خو د تاریخي واقعیتونو قصدي تحریف، د ملي ارزښتونو بې‌ اعتباره کول او د ولس د احساساتو سپکاوی هغه څه دي چې باید جدي ترې ډډه وشي.
که څوک د ملت له تاریخي او ملي ارزښتونو سره په دوامداره توګه په سپکوونکې او تحریفوونکې ژبه چلند وکړي، طبیعي ده چې د ولس باور، درناوی او سیاسي اعتبار به له لاسه ورکړي.
زموږ تاریخي روایت باید په احساساتي شعارونو، شخصي دوښمنیو او سپکاوي نه، بلکې په علمي اسنادو، تاریخي شواهدو، منطقي استدلال او مسؤلانه سیاسي ژبه وړاندې شي.
ملتونه هغه وخت خپل هویت ژوندی ساتي چې تاریخ یې په سړه سینه ولولي، ارزښتونه یې وپالي او د راتلونکو نسلونو لپاره یې په سالمه بڼه انتقال کړي.
تخار، ننګرهار، بامیان، پېښور، وزیرستان، کوټه، کندهار او خیبر زموږ د تاریخي بحثونو په پراخه حافظه کې ځانګړي ځایونه لري. د دې جغرافیو په اړه تاریخي، فرهنګي او هویتي بحثونه باید د کرکې او دوښمنۍ په ځای د علم، تاریخ او مسؤلیت له لارې مطرح شي.
د یوه ملت تاریخي حافظه په دې له منځه نه ځي چې ځینې کسان یې له سیاسي مصلحتونو سره سم تعریف کړي.
زموږ دریځ باید روښانه وي، ملي ارزښتونه د شخصي ګټو د معاملې موضوع نه ده.
تاریخ د لنډمهاله شهرت لپاره نه شي بدلېدی، او ملي هویت د څو کسانو د سیاسي مصلحتونو تابع نه دی.
قدرت لنډمهاله دی، شهرت بدلېدونکی دی، مقام پای لري، خو د ولس حافظه او د تاریخ قضاوت اوږد دی.
هغه څوک چې نن د مقام او امتیاز لپاره خپل اصول قرباني کوي، کېدی شي لنډمهاله ګټه ترلاسه کړي، خو د تاریخ او ولس په سترګو کې د اعتبار ترلاسه کول بیا ډېر ستونزمن وي.
موږ د هر انسان د عزت غوښتونکي یو، خو په عین وخت کې د هر مسؤل، تحصیل‌کړي او اغېزناک شخصیت څخه دا تمه هم لرو چې د ملت د تاریخي او حیاتي ارزښتونو سره د امانت په توګه چلند وکړي.
اختلاف دې وي، بحث دې وي، نقد دې وي، خو سپکاوی، تحریف او د ملي ارزښتونو سپک ګڼل باید د منلو وړ سیاسي فرهنګ ونه ګرځي.

د خیبر دره خو لار د تلو راتلو ده،
په کابل او پېښور کې افغان یو دی.

دا بیت زموږ لپاره باید د کرکې او دوښمنۍ شعار نه، بلکې د ګډ تاریخ، تاریخي حافظې او د خلکو ترمنځ د اړیکو د درک یوه برخه وي.
د راتلونکي لپاره تر ټولو قوي دریځ هغه دی چې تاریخ ته وفادار، له ولس سره صادق او د ملي ګټو په دفاع کې ثابت وي.
ملتونه هغه وخت درانه پاتې کېږي چې خپل تاریخ هېر نه کړي، خپل ارزښتونه ونه پلوري او د لنډمهاله مقام لپاره خپل اصول قرباني نه کړي.

د پاکستان ستراتېژیکې هیلې په افغانستان کې او د افغانانو د کرکې ریښې

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: