غزل
زړه به مې سوړ شي، خو منمه چې ناتوانه به شم
لکه توپان وړې مرغۍ ورکه له ځانه به شم
زما په لور د جفا کاڼې دومره مه اوروه
زه په اوبو جوړه څېره یم ګوره ورانه به شم
نن یوې نجلۍ له خپل مین نه سپېلني تاوول
زه لکه شمه وېرېدلم چې…
Recover your password.
A password will be e-mailed to you.