ژوند وژونکي – لنډه کيسه: رفيع الله روشن
د ستړي ژوند له ناخوالو مې زړه خوړ ،په غمونوکې ډوب خونې ته ننوتم ، پرته له سلام اوکلام په يوه کونج کې د توشکې پر څنډه کېناستم ،لاس مې په مخ راکاږه سوړ اسوېلی مې بهر ته وشاړه ، مخامخ مې وکتل، ګورم چې زما لوري ته غټې غټې راګوري اوله خندا شنه…