خانه ماندهکه
د غوا نارو کور پر سر اخیستی وو، له بع بع سره یې ریشمه هم خلاصه کړې وه، میرې یې لوړ غږ نارې کړې:
_مردارې! وه مردارې! سر خو دې وخورې، چیرته ورکه یې؟ غوا خوشې شوې، تمامه ورځ ته یې او منځونه، قبله دې نور سورۍ کړه، د ما د کور وراني پسې د…