شعرونه او لنډۍ

ژوند می څه دی سم صفا وایه ملا؟ دروغ به نه وایی ریشتیا وایه ملا ته مې ولی د اسلام په نامه وژنی ؟ زما وښایه ګناه وایه ملا؟ دغه ته می چی شیندلی وجود پلوری کوم ثواب ګټی په ما وایه…

زما سیورې دې په تا شي لیونیه او ستا هر غم دې زما شي لیونیه ددې مینې بدل څه نو بنده ورکړي؟ چې څوک تاته په ژړا شي لیونیه زلیخه دې زر کلن شکر ادا کړي چې یوسف د چا دعا شي لیونیه…

قربان له پښتنو شمه قربان شم له پښتو راوړي به راته سوله سوکالــى لرم ارزو وطن چې راته ساتي او وطن چې چا ساتلى ترې ځار مې تور اوربل شه او لوګى يې دشملو نفرت ته محبت ورزده کومه…

جهیل   له لورا لورې نه تنا شته  نه وریږي ږلۍ، نه د ګلپاڼو پر مخ شته د باران هه څپڅپالې ښکالو نه را وریږي د سړو واورو سپینڅکالي ګلان نه د بوډۍ د ټال د لید په تمه…

تا د محبت کږې وږې لارې خو ګرانې دي اوښكې مې له سترګو نه هجرت کوي روانې دي ستوري دي، وعدې او که صحنې ورباندې شمارمه ؟ ماته خپلې ګوتې د لاسونو اوس حيرانې دي ته راته انکار…

ژوند څومره تنګ دی او وخت څومره لنډ دی سړی د کومې خوا شي نن مو په کلي کې دوه پیښې وشوې هلته د کلي ادې کونډه مړه شوه هلته حاجي صاب له مکې راستون شو موږه حیران پاتې وو چې اول…

دا څه کوي نور بس دې راپخلا شه ګني مرم زارى درته کـــــــومه په خــندا شه ګني مرم راځه چې روغه وکړو ليونۍ سپيلنۍ ګرځم بس نور مـــې پرهرونو ته دوا شه ګني مرم دا چايې…

زه يمه پښتون او آزادي ده محبوبا زما  زه يمه مجنون او آزادي ښكلې ليلا زما  تل ددې په وصل پسې خيژي واويلا زما  غير لـه دې نه نشته دى ګړۍ خوب و خندا زما  دا زما آرزو دا مې…

‎زه د وطن نه یوه لرې جېنۍ ‎په اروپا کښې زندګې کومه ‎زندګی څه خو بندګي کومه ‎زه خو دا نه وایم چې خوښ مې نه دی ‎نه یې د مینې نه منکر یمه ‎خو چې  سهار سبا تر کاره لاړ شي…

ما خو به خامخا راځي وباسي دا چې له کلي لیوني وباسي هغه چې ټول عمر مې خوب کې لیده اوس مې له خپل شکي زړګي وباسي دا مینه هم څه عجیبه لوبه ده سړی له ټولې زندګي وباسي زما بیوسې…