شعرونه او لنډۍ

ژوند مرور سوی ژوند نتلی دی. دلته لوی حشر د مرګ راغلی دی. چغه د صبوري ځمکې عرش ته ځي. زړه د طبیعت داغدار چاودلی دی. وړي د درد دباو سنګین هرات سکوت. روح د بشریت خاموشه غلی…

بیا را خور زمونږ په کورملی ماتم دی یو په بـل پسـی د غـم د پاسـه غـم دی کلي سوزي، باغچې سوزي، غرونه سوزي لـږیـدلی د غـم اور په هـر قــدم دی پکـتیکا  لا  دژړا نه  خـلاصـه  نه…

د هرات په زلزله دنيا خاموش ده د بشر په نوم جوړ شوى تنظيمونه دلته ورک دى هلته ورک دى هر ځاے ورک دى څومره خويندے څومره ميايندے څومره خلک بوډاګان او بوډے ګانے ما شومان او…

د هــــــرات نـــــړېـــــدو زړه راتـــــه اره کــــړ هـرخـبـر چې تـرې راځـي زړگی مې شـیـن دی نه ماشوم، نه ځوان، نه زوړ ورنه خلاص شوی مـرگ د هــرکــور دروازه کــې ورته شـیـن…

    آمو سيند به مهارېږي، زما ګران افغانستان کې وچې خاورې به لندېږي، زما ګران افغانستان کې تاريخ وايي سپېرې شګې او اوبه مې ملکيت دی د آمو درياب بهېږي، زما ګران افغانستان کې…

د لرغوني هرات د زلزله ځپلو هيوادوالو ستړو روحونو ته! په ځان ستړی په زړه مات دی. غم کوربه زمونږ هرات دی. حادثي دي زلزلې دي. لوړ امار د تلفات دی. د انسان عاطفه چوي. د…

پل پر پل ګورمه لاره خو ته نه لا دې پوښتمه هينداره خوته نه يې چا وې ډک زړونه تشېږي په ويلو زه ګيلو نه يم سرشاره خو ته نه يې د سپېدو سره وعدې به شوې تر…

مورې کميس کې مې پاولي مه ټومبه! غږ يې زما په زړه کې هيلې وژني زه عادت شوې د مکتب ساده جامو کې يمه که د پاوليو له شوخۍ سره دې روږدې کړمه که د ژوند دغسې مستۍ سره…

خوانده بودم که تاریخ برنمیگردد ... نیرو های مؤلد رشد میابند و این رشد ، مناسبات کهنه ای اجتماعی را ، دگرگون میسازد                 ********* همه به بالیدن نیروها دل بسته…

د شپې له ډاره مې ډيوه مړه کړه ما ځان ته خپله حوصله مړه کړه لمر راسره دی پرې هر څه کوی شم راته ونه وايې؛ چې شپه مړه کړه ته چې ولاړ يې، دلته هم رڼا وه دلته…