غزل
ما به نو خامخا راځي وباسي
دا چې له کلي لیوني وباسي
هغه چې ټول عمر مې خوب کې لیده
اوس مې له خپل شکي زړګي وباسي
دا مینه هم څه عجیبه لوبه ده
سړی له ټولې زندګي وباسي
زما بیوسې مور ملا راغوښتی
سر نه مې ستا د عشق پیري وباسي
دا جنکۍ د خدای…