عبدالغفور لېوال

په دې ورځو کې مو د ساینس او مثبته پوهنو په اړه واورېدل، چې کوم ښاغلي «فضول علوم» ګڼلي دي. د «علم» او «فضول» لغتونه عربي دي. علم ته په پښتو کې پوهه/ پوهنه وايو او فضول ته ابته و بې‌کاره څه ویلی شو. خو د دواړو لغتونو د عربي اصالت…

ودرېدله، په غرور. ټیکري یې باد ته نڅل، لکه د لګیدلي سرتیري له منګولو پرېوتونکی بیرغ ډز ډز ډز او راړنګه شوه کږه وږه لکه اوبو کې د بتې نڅا د بوړبوکیو لور تاوه شوه چې د عشق د ټولو جلادانو مخ ته خاورې وشیندي شګې تږې نه وې.…

سلسال او شاه‌مامه د مینې او انساني قانون سندرې او خبرې د عبدالغفور لېوال نوې منظمومه «دلـتـه ویـنه بهـول لـویـه ګـنـاه ده د بامیان د خلکو شوې دا سلا ده» ***** «دلته کور، کلي او غره کې ژوند روان دی پـه امـان دی کـه حـیـوان دی که انسان…

پوهندوی آصف بهاند Pdf د عبدالغفور لېوال دویمه هوسۍ د پښتو شعر پر دېواله باندې یوه نوې زرینه خښته

چې هابیل وواژه ابلیس، زه دا منم قابیله! مګر ډبره ستا په لاس کې وه، پیهم قابیله! د دواړو ګډې مور حوا څه سوې چیغې وکړې او د ادم له لاسه تویې شول غنم قابیله . چې ورور دې وواژه، په سترګو کې دې څه ولوستل؟ «وۍ ادکۍ مورې! اخ مړ…

د دې زمانې د مغولو له رنتهبور څخه راخلاص شوي یوه ګیله‌من اشنا ته! . ګیلې دې ځار شم «ګیله منه» یاره د زخمي ګل غوندې خوږمنه یاره موږ لا د «تور» له توره نه‌شو وتی چې «سور» د وینو موج راوخوځوي د دې توپان له زوره نه‌شو وتی…

«باران په تیرا وشو، خره یې د لړه‌موړې یووړل!» . عجیبه نه ده؟ درویشت کاله پخوا عرب ترهګرو امریکايي الوتکې د نیویارک و پینتاګون پر ودانیو وروغورځولې، خو امریکا یرغل په افغانستان وکړ. امریکا ویل: موږ او زموږ شپږپنځوس نور ناټوغړي…

. د خیال، تخیل او تخییل په اړه ګڼ بحثونه شوي، خیال د ناریښتینو ښکارندو ذهني انځور دی، چې د تخیل په مرسته مانا مومي او هرکله چې یو تخیل بل وګړي ته ورلېږدي او د قراردادي نښو په وسیله یې هغه هم په ذهن کې انځورولای شي، د خیال و تخیل دغه…

وېل: د نجونو زدکړې په اسلام کې نشته! دونیا راوخښمېده، استدلال وشو، ټولو رد کړه. وارخطا شول، وېل: نه په اسلام کې شته، خو د افغانانو په فرهنګ کې نشته. د دې درواغو د ډوبولو لپاره بیا تاریخي- فرهنګي مستند دلایل لکه سمندر په څپو راغلل، په…

مور هلته ده، چې ډېوې بلیږي مور مې دې خدای وبښي په دې باور وه، چې پخوا کلونه له برکت او خیر نه ډک ول، لمر به سپین ځلېده نوسونه* پاک ول او سپوږمۍ رڼه وه ستوري به داسې پړکېدل، لکه د ناوې په پیکي کې د دړیو ځلا مور مې دې خدای وبښي هغې…