عبدالعزیز نایبي

خیالونو کې تېرېـږي ستا یادونه غلي،غلي له سترگو مې ورېـږي بارانونه غلي،غلي ما نه گڼله دا چې بیا به نه وي دیدنونه چې بیا کله پېښېـږي دیدنونه غلي،غلي هم ځان ملامت بولم هم پوښتنې لرم ډیرې فکرونه نه رسیـږي کتابونه غلي،غلي بیا دور شو د…

هغه ورځ چې لمر پرېوت د علامه پوهاند عبدالشکور رشاد ۲۱ تلین پوره یوویشت کاله وړاندې د «ماښام پخیر افغانستان» رادیو په «نیوز- روم» کې د همکارانو ګڼه‌ګونه وه، ټولو بېـړه درلوده چې خپل ناتمام کارونه د نشراتو له پېل څخه وړاندې چې یواځې نیم…

درنو لوستونکو! موږ تاسو له اوږدې مودې راپدېخوا په کور دننه، د نفوس د کره شمېر پر سر، د لانجو او ناندریو شاهدان یوو. په وروستیو دوه - درې لسیزو کې جگړه‌مارانو، مفسدو عناصرو او ځیرکو گیدړانو د نفوس د شمیر په اړه له ځانه فیصلې کولې او په…

کاکړۍ غاړې زموږ د ولسي ادبیاتو یو خوږ او په زړه پوری صنف دی چې د لنډیو په څېر د خپل ایجاد له پېل څخه په شفاهي ډول له یو نسل څخه بل ته لېـږدول شوي دي. د لېـږد په دغو پـړاونو کې چې کتابت ډیر عام نه و، ممکن ډیرې ضایع شوي وي. د کاکړیو غاړو د…

کله چې د کور څېښتن کرایه لوړه کړه، ومې لیدل چې نور د کرایې د ورکولو له بوجه نه شم وتی، له ناچاریه د یو نوی کور د موندلو په لټه کې شوم. د ښار په زړوو کوڅو او سیمو کې له خپل زاړه بایسکل سره په کرایې کور پسې لالهاند وم، تر هغو پورې چې د یو کور…

نن مې د شیطان توره سره په وینو ولیده آه! ټوټې، ټوټې بدن ټول پرهر، پرهر یمه خدایه! ستا راکړې ساه زما وجود کې ځغلي لا سرې سترگې د اوښکو مې بیا تا ته نیولي دي جل وهلی مُساپر ستا د رحمت تږی دی عبدالعزیز نایبي ستاکلهم، سویدن…

څې کړم که بیا ځوان شمه چې ته نه یې بیا په پېغلو گران شمه چې ته نه یې کلی ښاېسته و په ما و تا باندې څې کړم که یې خان شمه چې ته نه یې زما هوش او حواس تا پورې غوټه دي ورک له خپله ځان شمه چې ته نه یې ټول غزل، غزل شم چې دې…

زموږ مینه له نظره شوه نگارې آه! افسوس ارمان، ارمان سوې کوکارې ستا د تلو زلزلې سم ونړولم د ژوندون لارې مې ټولې دي ویجاړې در په یاد دي توغندي د مجاهدو؟ وران کابل یم سوځېدلی څو، څو وارې ته خبره یې؟ پاچا له رعیت غیب دی نه څوک ویني، نه…

د تاریخ یو اصل د بشري نسلونو د تکامل د پړاونو څېـړل دي. د تکنالوژۍ چټکې ودې د اوسني نسل کړه وړه په ډیرو مواردو کې له پخوانیو سره جلا کړي دي. یو وخت به په لویدیځو هېوادونو کې له خپلو دوستانو او عزیزانو سره د څو کلمو خبرو له‌پاره د پېښور…

زما رنځور پلاره، ستومانې مورې ستاسو بېلتون مې کړوي هره ورځ لکه د جنگ میدان کې گیر سرتیری مجبوریتو پر ما یرغل کړی دی لکه قفس کې بندي شوی مرغه وزرونه نشم وهي، نشم درتلی دې کې به څه حکمت وي؟ دا دومره لوی واټن مو ولې ترمنځ؟ ژوند دی په…