Browsing Tag

شفیقه صادقي

غزل

چې په کې شور د پیزیبونو خاموشي خپله کړه په دغه ښارکې ژوند ناکامه زندګي خپله کړه چې راته وایي نور دې شور د بنګړو نه اورمه ماهم د ژوند سره څه داسې بې ننګي خپله کړه د دې وحشت بلا خوړلی تقدیر نه ګرموم د وخت ناکامه ارادو مې بې وسې خپله…

غزل

اخ درد کوي خوږیږې مې خبرې لیونیه دا چا راته زخمي کړلې سندرې لیونیه ما جوړ به کړوغزل ترینه پیاولي به مې توري راټولې به مې ټولې مرغلرې لیونیه ته غوږ شه کنه ګوره لا څه شورپه کې څه اورم دا څوک مې رغړوي د زړه کمرې لیونیه چې تلې به له ډیر…

ښځه یعنې څوک

ښځه یعنې څوک منم چې ژوند مې بې اسرې یا بې معنې ځینو ته خو دومره هم نه، که څوک فکر وکړې زه د ښکلا نمونه د ښایستونو وږمه ها بې موسمه سپرلی د رنګینو راجوړه د زندګۍ له ورشو له نرګسې سترګو مې څه حسرتونه څاڅي د چا خواږه نظر ته داسې ټپه…