Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

نا معلوم وطن

زه خپه یم زه خپه یم زه له هغه تیره غشي نه خپه یم چې زما له ستړو سترګو په څنګ تیر شو ستا د مخ په بنفشو باندې یې وینې وشیندلې ستا په تاندې او معصومې شنې لمنې په سرو وینو…

غزل

لومـــړي وګــوره خـپل ځان په آٸينه کې چې دې څو رنګونه ښکاري په څهره کې د مظلـومــــو انســـانانو ازار مـــه اخلـــه پاک به نه شـي ته لـه دې ګـناه کـعبه کې چې…

داوود راد مرد

فدای همت مردی که تن به ننگ نداد زشیشه تن بشکست وسرش به سنگ نداد صدای حیرت قدس و سخن ز شوخی طبع که عبرت وطنش ، جز به خون و رنگ نداد بپای دون همتان کی فروخت عزت خویش ز…

کاشکې

ما به هم خپل ځان خپله یو ځای ته رسولی وو! کاشکې خو مې ژوند د لاس او پښو اختیار راکړی وای ولي به د تورو تورو شپو له شا نه پټه وم کاشکې خو یې ماته هم ورځ چانس یو وار راکړی وای…

(لیک)

وایه! خبره شوم، ناسازه وې؛ چې اوس څنګه يې؟ پاڼه مې قات کړه تر بالښت لاندې مې کېښوه او ډېرې شپې د خپل زړګي درزا ته کېناستمه د ورځې هره ورځ به د راتلو لارې مې کتلې…

غزل

په نڅا تللې ومه، بېرته په نڅا راځمه زه د غزلو مستانه دنیا ته بیا راځمه مه مرې زما د لېونتوب او یاغيتوب احساسه زه به دا ستا وجود ته نوې نوې سا راځمه زه به شرنګېږمه…

غزل

حواس خواره واره دي خپلې ګوتې خورم اوهو زه چرته تلم ای های؟ او کوم طرفته ځم اوهو د چغو موډ کې یمه، فلج مې شو اعصاب، حد دی درد په سینه کې دی، خو لاس مې په خوله ږدم…

انتظار

انتظار ورځ ګونګۍ ده او شپه هغه وزر پرانیستې مرغۍ ده چې د شور او فریاد فضا یې په سر اخیستې تنهایي هغه رنگ الوتې پېغله ده چې ځمکې ته په راتلو پر زړه یې وېرې لاس ایښی دی…