Browsing Tag

ن. جلیل‌زاد

حافظهٔ وطن، به قلم یک عاشق

شمشادِ سبزِ غربت، وطن در سطرهای نور.قلمی از جنس نور. آنکه وطن را در قلم نگه داشت. برخی آدم‌ ها با ساختن دیوار نام می‌ گیرند و برخی با افروختن چراغ. جناب سیستانی از آن دستهٔ دوم است٫ مردی که چراغش را در سرزمینی دور، در سپیدی برف‌ های…

وقتی فرار از نقد، پاسخ به نقد عنوان می‌گیرد

ن. جلیل‌زاد در پاسخ به نقد احمد آریا، کوشش کرده است ادعا کند که خودِ منتقد گرفتار همان اشتباهاتی است که دیگران را به آن متهم می‌کند. اصل این حرف درست است. هیچ منتقدی مقدس نیست. احمد آریا هم اگر اشتباه کرده باشد، باید نقد شود. اما مشکل این…

وقتی تاریخ به ستایش‌نامه بدل می‌شود

ن. جلیل‌زاد تقریباً هر روز چیزی می‌نویسد. یک روز از امان‌الله خان، روز دیگر از داوود خان، روزی از «حقیقت تاریخی»، روزی از «دانشمندان بزرگ» و روز دیگر از کسانی که، به گفتهٔ او، گویا تاریخ را تحریف می‌کنند. مشکل در زیاد نوشتن نیست. هرکس آزاد…