شگوفه باخترى

سکوت سرد لبم اشتباه خواهد بود تمام آنچه نگفتم گناه خواهد بود به باد رفت غبار حضور خاطره‌ها که بی‌تو هر چه كه هست اشک و آه خواهد بود تو رفتی و همه‌ی شهر ساکت است ولی صدای پای تو در گوش راه خواهد بود به یاد دست تو هر…

طنینِ گريه ى باران به صحرا همچنان باقى نمانده گل، ولی چشمِ تماشا همچنان باقى هزاران صفحه ى تاريخ، با دست ستم خط خط در ان هر دخترى با نام رسوا همچنان باقى كنارِ پنجره اين دفتر ما همچنان بسته ببین شور قلم در دست رويا همچنان…

ببين اين خستگى آرامشى انگار كم دارد هواى خانه ام عطرِ نگاهِ يار كم دارد شكسته سقف رويايم به دست سرد طوفانى دلِ ويرانه ام گنجى كه در خود مار كم دارد نشد پيدا كسى از نو مرا آباد گرداند بناى روح ويران گشته يك معمار كم دارد…

آمدی در نگاه خسته ى من رهروِ کوچه های خواب شوی درشبی پیش چشم آينه ها خنده ى صبحِ آ‌فتاب شوی آمدی تا شبیه هر مهتابى خنده به سر زمین نور دهی یا حریرِلبِ شقایق را مملو از بوسه های ناب شوی یا به آتش کشی شبی دل را در سکوتی…

من از بهار پُر از تازيانه مى ترسم از آن تبر که گرفته بهانه مى ترسم قفس به بال پرستو دخیل غم بسته است چه خالى است وطن از ترانه، مى ترسم شبيه كوه غمى هست در دل صحرا برای هر گلِ کرده جوانه می ترسم برید قیچی تزویر موی شادی…

بيدار و خسته ام همه شب يار مى رود از پيش من به گریه ی بسیار مى رود در پشت پنجره به دمِ صبح ديده ام خورشيد رو به سايه ی ديوار مى رود جسمى كه لاى گرمىِ آغوش خفته است كم كم به زير سردىِ آوار مى رود امكان نداشت حال خودم را…